Zenon Przesmycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zenon Przesmycki
ZenonPrzesmycki.jpg
Imiona i nazwisko Zenon Franciszek Przesmycki
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1861 w Radzyniu Podlaskim
Data i miejsce śmierci 17 października 1944 w Warszawie
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Leopolda (Belgia) Order Lwa Białego III Klasy (Czechy)

Zenon Franciszek Przesmycki ps. „Miriam”, „Jan Żagiel” (ur. 22 grudnia 1861 w Radzyniu Podlaskim, zm. 17 października 1944 w Warszawie) – polski poeta i tłumacz, przedstawiciel parnasizmu, krytyk literacki i artystyczny okresu Młodej Polski, odkrywca i wydawca twórczości Norwida.

Życie[edytuj]

Gimnazjum ukończył ze złotym medalem, następnie studiował we Włoszech, Czechach, Francji, Anglii. W latach 1887–1888 był redaktorem „Życia” warszawskiego; pismo to miało wpływ na rozwój modernizmu w Polsce. W Warszawie Przesmycki ukończył studia prawnicze. W latach 1889–1900 przebywał w Paryżu i Wiedniu, po powrocie na ziemie polskie był w Krakowie ponownie redaktorem „Życia”, tym razem krakowskiego. 1901-1907 redagował pismo literackie „Chimera”, co jest uważane za jego największe osiągnięcie. W dwudziestoleciu międzywojennym był krótko ministrem kultury i sztuki (1919), a także prezesem Polskiego Towarzystwa Ochrony Prawa Autorskiego.

Był członkiem Polskiej Akademii Literatury, tłumaczem poezji i prozy, popularyzatorem twórczości Norwida. Uważał sztukę za środek uszlachetniania ludzkości.

Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Paprzyca.

Od 1905 roku był żonaty z Anielą Hoene (1867–1938), potomkinią Wilhelma Hoene - znanego zegarmistrza lubelskiego; dzieci nie miał.

Twórczość[edytuj]

Autor m.in. zbioru poezji Z czary młodości (1893), a także wierszy takich jak W twych cudnych oczach... oraz słynnego W co wierzyć? – będącego sztandarowym, a zarazem dramatycznym przykładem polskiego dekadentyzmu. Wiersze Miriama są wyrafinowane formalnie. Poeta pisał między innymi ronda[1]. Zenon Przesmycki był też bardzo pracowitym tłumaczem. Przekładał z francuskiego, czeskiego i angielskiego. Tłumaczył m.in. wiersze Rimbauda, Poego, Mallarmégo, dramaty Maeterlincka. Przyswoił kulturze polskiej także tomik Duch i świat Jaroslava Vrchlickiego[2]. Miriam przetłumaczył też wiersz Roberta Browninga The Last Ride Together (Ostatnia przejażdżka we dwoje)[3].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Zenon Przesmycki: Rondo (pol.). malowane-wierszem.blogspot.com. [dostęp 2016-09-24].
  2. Jaroslav Vrchlický: Duch i świat. Poezye. Z czeskiego przełożył Miriam. Nakładem księgarni Teodora Paprockiego, Warszawa 1884.. polona.pl. [dostęp 2016-09-24].
  3. Wiktor Jarosław Darasz: O polskich przekładach poezji Roberta Browninga (pol.). sites.google.com. [dostęp 2016-09-24]. s. 5.
  4. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 20.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]