Zenon z Ikalto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zenon
Miejsce urodzenia Syria
Data śmierci VI w.
Czczony przez Gruziński Kościół Prawosławny
Wspomnienie 7/20 maja
Szczególne miejsca kultu Gruzja

Zenon z Ikalto (zm. VI w.) – święty mnich chrześcijański.

Według hagiografii pochodził z Syrii. W młodości dołączył do klasztoru założonego przez mnicha Jana i razem z nim opuścił pustynię w Syrii jako jeden z dwunastu wybranych uczniów[1]. Razem z innymi mnichami z wspólnoty kierowanej przez Jana żył następnie na górze Zaden (późniejsza Zedazeni), uznawany przez miejscową ludność za świętego ascetę i cudotwórcę[2]. Następnie na polecenie Jana opuścił górę, by razem z mnichami Antonim, Józefem i Stefanem udać się do Kachetii, gdzie działał już inny uczeń Jana, biskup Abibos[3].

Hagiografia prawosławna nazywa go "filarem słodkiego posłuszeństwa". Prowadził działalność misyjną w północnej Kachetii, po czym założył w Ikalto klasztor. Tam też zmarł i został pochowany[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ​ISBN 83-920093-7-1​, s.34
  2. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ​ISBN 83-920093-7-1​, s.37
  3. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ​ISBN 83-920093-7-1​, s.40
  4. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ​ISBN 83-920093-7-1​, ss.41-42