Zespół Hoigné

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zespół Hoigné – rzadko występujący zespół objawów neurologicznych. Powikłanie powstające podczas leczenia penicyliną prokainową (w postaci zawiesiny wstrzykiwanej domięśniowo) w przypadku przedostania się do krążenia dużych kryształów penicyliny prokainowej.

Występuje z częstością 1-3:1000 wstrzyknięć, jest więc znacznie częstszym powikłaniem niż wstrząs anafilaktyczny (1:1000000). Po raz pierwszy został opisany przez szwajcarskiego lekarza Rolfa Hoignégo w 1959 roku.

Objawy[edytuj]

Zespół Hoigné objawia się panicznym lękiem, halucynacjami złożonymi (wzrokowymi – falujące i przeinaczone otoczenie; słuchowymi – słyszalny charakterystyczny jazgot; smakowymi; dotykowymi), a także wstrząsami ciała, parestezjami i brakiem poczucia czasu. Napad następuje w kilkanaście sekund do 3 minut po iniekcji i może trwać 15-60 minut. Nie towarzyszą mu objawy zapaści naczyniowej, co jest istotne w diagnostyce różnicowej wstrząsu anafilaktycznego. Objawy samoczynnie ustępują, a rokowanie jest na ogół dobre. Zespół Hoigné nie jest przeciwwskazaniem do leczenia penicyliną, jednakże pacjenci zazwyczaj nie decydują się na dalsze leczenie penicyliną po wystąpieniu u nich tego zespołu.

Zaburzenia mózgowe uważano za następstwo powstania mikrozatorów z kryształów prokainy w krążeniu mózgowym, obecnie sądzi się, że objawy te zależą w większym stopniu od działania samej prokainy na ośrodkowy układ nerwowy.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. W. Kostowski, Z. S. Herman. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 8320033500.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.