Zespół Mallory'ego-Weissa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żołądkowo-przełykowe pęknięcie śluzówki z krwawieniem
endoskopowy obraz zespołu Mallory'ego-Weissa
endoskopowy obraz zespołu Mallory'ego-Weissa
ICD-10 K22.6

Zespół Mallory'ego-Weissa (ang. Mallory-Weiss syndrome) – podłużne pęknięcie błony śluzowej przełyku, zlokalizowane w okolicy wpustu żołądka, związane zwykle z wymiotami.

Zespół został opisany po raz pierwszy przez George'a Kennetha Mallory'ego i Somę Weissa w 1929 roku.[1]

Etiopatogeneza[edytuj | edytuj kod]

Pęknięcie błony śluzowej w zespole Mallory'ego-Weissa powstaje najczęściej na skutek gwałtownych i obfitych wymiotów (około 40% chorych wymioty jednak neguje[2]). Zespół Mallory'ego-Weissa najczęściej występuje u alkoholików lub osób, które nadużywają często alkoholu (wiąże się to z uporczywymi wymiotami)[3][4][5]. Może być również wywołany przez niepowściągliwe wymioty ciężarnych[6]. Czynnikiem ryzyka zespołu Mallory'ego-Weissa jest także bulimia[7][8] i prawdopodobnie przepuklina rozworu przełykowego[2].

Obraz kliniczny i rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Pęknięcia błony śluzowej nie osiągają znacznych rozmiarów, mogą być jednak powodem krwotoku, niekiedy masywnego, objawiającego się krwistymi bądź fusowatymi wymiotami, a także smolistym stolcem. Chorobę rozpoznaje się badając endoskopowo okolicę połączenia przełyku z żołądkiem. Zespół Mallory'ego-Weissa należy odróżniać od zespołu Boerhaavego, w którym pęknięciu ulega cała ściana przełyku[9].

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Do opanowania uszkodzeń śluzówki zazwyczaj wystarcza leczenie zachowawcze (leki zobojętniające kwas żołądkowy, inhibitory pompy protonowej)[9][10], niekiedy jednak, w przypadku krwawienia, zastosować należy metody endoskopowe, np. elektrokoagulację, koagulację argonową lub z wykorzystaniem lasera[11].

Przypisy

  1. Soma Weiss, George Kenneth Mallory. Hemorrhages from lacerations of the cardiac orifice of the stomach due to vomiting.. „American Journal of the Medical Sciences”. 178, s. 506-15, 1929. 
  2. 2,0 2,1 Tadataka Yamada (red.): Podręcznik gastroenterologii. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2006, s. 235. ISBN 978-83-89309-92-1.
  3. Caroli A., Follador R., Gobbi V., Breda P., Ricci G. [Mallory-Weiss syndrome. Personal experience and review of the literature]. „Minerva dietologica e gastroenterologica”. 1 (35). s. 7–12. PMID 2657497. 
  4. M. Mincis, JM. Chebli, ST. Khouri, R. Mincis. [Ethanol and the gastrointestinal tract]. „Arq Gastroenterol”. 32 (3). s. 131-9. PMID 8728788. 
  5. TL. MacMath. Alcohol and gastrointestinal bleeding.. „Emerg Med Clin North Am”. 8 (4), s. 859-72, Nov 1990. PMID 2226291. 
  6. Tadataka Yamada (red.): Podręcznik gastroenterologii. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2006, s. 173. ISBN 978-83-89309-92-1.
  7. Tadataka Yamada (red.): Podręcznik gastroenterologii. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2006, s. 703. ISBN 978-83-89309-92-1.
  8. Gabriele Bianchi Porro (red.): Gastroenterologia i hepatologia. Lublin: Czelej, 2003, s. 6. ISBN 83-88063-31-6.
  9. 9,0 9,1 H.P. Wolff, T.R. (red.) Weihrauch: Terapia internistyczna. Wrocław: Urban & Partner, 2003, s. 562-3. ISBN 83-87944-58-0.
  10. Tadataka Yamada (red.): Podręcznik gastroenterologii. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2006, s. 20. ISBN 978-83-89309-92-1.
  11. Tadataka Yamada (red.): Podręcznik gastroenterologii. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2006, s. 25. ISBN 978-83-89309-92-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.