Zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zespół
Morgagniego-Adamsa-Stokesa
syndroma MAS
ICD-10 I45.9
Zaburzenie przewodnictwa,
nie określone
DiseasesDB 12443
MeSH D000219

Zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa inaczej napad Morgagniego-Adamsa-Stokesa (ang. Morgagni-Adams-Stokes syndrome, MAS, łac. syndroma MAS[1]) – powtarzające się, krótkie epizody utraty przytomności wynikające z pogorszenia się zaopatrzenia mózgu w krew. To z kolei spowodowane jest zatrzymaniem (asystolia) lub skrajnym spowolnieniem pracy serca (bradykardia).

Charakteryzuje się triadą objawów: utratą świadomości, drgawkami oraz brakiem tętna.

Zespół MAS Może występować przy całkowitym bloku przedsionkowo-komorowym między początkiem bloku całkowitego a rozpoczęciem czynności zastępczego rytmu komorowego (pauza preautomatyczna).

Obraz kliniczny w zależności od długości trwania asystole:

  • 3-5 s: bladość, zawroty głowy;
  • 10-15 s: utrata świadomości;
  • 20-30 s: drgawki (błędne rozpoznanie - padaczka);
  • 30-60 s: zatrzymanie oddechu;
  • > 3 min: nieodwracalne zmiany w mózgu albo zgon.

Leczenie[edytuj]

Do przywrócenia akcji serca może wystarczyć parokrotne uderzenie pięścią w dolną część mostka. Przy przedłużającym się zatrzymaniu krążenia należy przystąpić do standardowych czynności reanimacyjnych[1].

Przypisy

  1. a b Franciszek Kokot, Choroby Wewnętrzne, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1991, s. 99-100, ISBN 83-200-1551-0.

Bibliografia[edytuj]

  • Gerd Herold: Medycyna Wewnętrzna. 2004.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.