Zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Majowa Góra”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Majowa Góra
zespół przyrodniczo-krajobrazowy
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Mezoregion Wzgórza Radomszczańskie
Data utworzenia 1994
Akt prawny Uchwała Rady Miasta Przedbórz Nr XXI/153/94 z dnia 23.03.1994 r.
Powierzchnia 3,9 ha
Położenie na mapie gminy Przedbórz
Mapa lokalizacyjna gminy Przedbórz
Majowa Góra
Majowa Góra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Majowa Góra
Majowa Góra
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Majowa Góra
Majowa Góra
Położenie na mapie powiatu radomszczańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu radomszczańskiego
Majowa Góra
Majowa Góra
Ziemia51°05′45″N 19°52′00″E/51,095833 19,866667

Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Majowa Góra”zespół przyrodniczo-krajobrazowy utworzony Uchwałą Nr XXI/153/94 Rady Miejskiej w Przedborzu z dnia 23 marca 1994 roku, na powierzchni 3,9 ha.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Obszar leży we wsi Wola Przedborska w gminie Przedbórz tuż przy granicach administracyjnych miasta Przedbórz w powiecie radomszczańskim w województwie łódzkim.

Ochronie podlega tu wzgórze Majowa Góra wraz ze znajdującym się na jej stokach kompleksem leśnym. Wzgórze ma wysokość 235 m n.p.m. i zbudowane jest z pochodzących z okresu jury piaskowców. Leży po lewej stronie rzeki Pilicy. W czasie kilkakrotnych badań geologicznych znajdowano tu skamieniałości amonitów. Wzgórze przecina wąwóz będący pozostałością po istniejącym tu od 1817 do lat 60. XX wieku kamieniołomie. Zbocza pokrywa las mieszany z przewagą sosny i domieszką brzozy i dębu. Ponadto na stokach rośnie śliwa tarnina, jarzębina, kalina oraz żarnowiec miotlasty.

Z Majowej Góry rozciąga się widok na Pasmo Przedborsko-Małogoskie. Widać stąd m.in. Bukową Górę oraz Fajną Rybę, będącą najwyższym wzniesieniem województwa łódzkiego. Przebiega tędy ścieżka dydaktyczna po mieście Przedborzu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piot Banaszkiewicz: Dolina Środkowej Pilicy: mapa turystyczna. Wyd. I. Wydawnictwo Kartograficzne "Compass", 2010. ISBN 978-83-7605-111-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]