Zespół dominikański w Żółkwi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół dominikański w Żółkwi
Distinctive emblem for cultural property.svg 46-227-0004, 46-227-0005, 46-227-0006, 46-227-0007, 46-227-0008
Ilustracja
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP oo. dominikanów
Państwo  Ukraina
Miejscowość Żółkiew
Wyznanie greckokatolickie
Kościół greckokatolicki
Położenie na mapie Żółkwi
Mapa lokalizacyjna Żółkwi
Zespół dominikański w Żółkwi
Zespół dominikański w Żółkwi
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zespół dominikański w Żółkwi
Zespół dominikański w Żółkwi
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Zespół dominikański w Żółkwi
Zespół dominikański w Żółkwi
Ziemia50°03′21″N 23°58′14″E/50,055833 23,970556
Klasztor oo. dominikanów
Klasztor oo. dominikanów, czerwiec 2013
Kościół WNMP, lipiec 2008

Zespół dominikański w Żółkwi (obecnie cerkiew greckokatolicka pw. Św. Jozafata Kuncewicza Biskupa i Męczennika, ukr. Храм святого священномученика Йосафата Кунцевича) – kasztelanowa krakowska Teofila z Daniłowiczów Sobieska ufundowała i uposażyła kościół i klasztor dominikanów w intencji zamordowanego w 1652 r. przez Kozaków po bitwie pod Batohem syna - Marka Sobieskiego, brat późniejszego króla Jana III Sobieskiego. Miało to być drugie mauzoleum rodzinne oraz sanktuarium maryjne. Główne prace w kościele zakończono w 1655 r.[1] a konsekracja nastąpiła w 1677 r. Natomiast barokowy klasztor z lat 1754-1792, zwano z racji opiekunów klasztorem królewskim Conventus Regalis. Kościół był niszczony kilkakrotnie przez pożary. Jan III Sobieski ufundował matce Teofili Sobieskiej i bratu Markowi piękne późnobarokowe nagrobki, znacznie zniszczone po 1945 r., ale zachowane do dzisiaj. Dominikanie jako nieliczni przetrwali kasatę józefińską. W czasach ZSRR zespół pełnił funkcje magazynu i budynków administracyjnych. Kościół zbudowany jest na planie krzyża, ma szeroką nawę i boczne kaplice. Na skrzyżowaniu naw umieszczono małą sygnaturkę. Obecny wygląd fasady to efekt przebudowy w 1833 r. Zespół otoczony jest murami z basztą w płn.-wsch. narożniku.[1] Pochodzący stąd obraz Matki Boskiej znalazł się po 1945 r. w kościele przy ul. Dominikańskiej w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jacek Tokarski, Lwów i okolice, Bielsko-Biała: Wyd. Pascal, 2007, s. 299, ISBN 978-83-7304-776-1, OCLC 749499813.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]