Zespół mieszkaniowy BGK

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni
Bankowiec
Obiekt zabytkowy nr rej. 1036 (890) z dnia 21 października 1983
Ilustracja
Zespół mieszkaniowy BPK przy ul. 3 Maja, widok współczesny
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miejscowość POL Gdynia COA.svg Gdynia
Adres ul. 3 Maja 27-31, róg ul. 10 Lutego oraz róg ul. Batorego
Typ budynku mieszkalno-usługowy
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Stanisław Ziołowski
Inwestor Bank Gospodarstwa Krajowego
Kondygnacje 9
Rozpoczęcie budowy 1935
Ukończenie budowy 1939
Pierwszy właściciel Fundusz Emerytalny Pracowników Banku Gospodarstwa Krajowego
Położenie na mapie Gdyni
Mapa lokalizacyjna Gdyni
Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni Bankowiec
Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni
Bankowiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni Bankowiec
Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni
Bankowiec
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni Bankowiec
Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni
Bankowiec
Ziemia54°31′08,292″N 18°32′06,540″E/54,518970 18,535150

Zespół mieszkaniowy Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni, zwany też „bankowcem” – zabytkowy zespół mieszkaniowy, mieszczący się w Śródmieściu Gdyni przy ul. 3 Maja 27-31, róg 10 Lutego oraz Batorego, naprzeciwko budynku biurowego ZUS w Gdyni.

Modernistyczna kamienica Funduszu Emerytalnego Pracowników Banku Gospodarstwa Krajowego została zrealizowana sukcesywnie w latach 1936-1939 przez Przedsiębiorstwo Budowlane „Pion” Władysława Downarowicza z Gdyni. Autorem projektu był inż. arch. Stanisław Ziołowski, który ponadto podczas budowy pełnił funkcję kierownika budowy oraz pełnomocnika inwestora[1].

Choć wizualnie stanowi jedną całość, w rzeczywistości składa się z 3 oddzielnych o niezależnej konstrukcji obiektów mieszkalnych, które budowano w trzech odrębnych etapach, przez co różnią się one standardem wykończenia i wyposażenia oraz formą architektoniczną[1]. Budynek traktowany łącznie był największym kubaturowo i najbardziej luksusowym budynkiem mieszkalnym międzywojennej Gdyni, o łącznej długości (wzdłuż ul. 3 Maja) ponad 90 m. Był to zarazem pierwszy nowoczesny apartamentowiec w kraju, wyposażony m.in. w podziemny garaż (jako pierwszy w Gdyni i jeden z pierwszych budynków w kraju), a także schron.

Na elewacjach zastosowano różne materiały: w przypadku budynku z I etapu budowy są to płyty wapienne o wymiarach ok. 150 x 60 cm, zespolone z betonem komórkowym - celolitem, a w dwóch pozostałych - tynki, które imitują takie płyty, nawiązując układem i rozmiarami do elewacji w części pierwszej. Kolor elewacji dobrano tak, aby harmonizował z powstającym na przeciwległym rogu skrzyżowania budynkiem ZUPU przy ul. 10 lutego 24 - był to warunek postawiony przez Komisariat Rządu w piśmie z 30 kwietnia 1939 r.[2]  

Na parterze od strony ul. 10 Lutego działał powiązany kapitałowo w początkowym okresie z BGK Dom Bankowy Dr Józef Kugel, w okresie okupacji Dresdner Bank, po wojnie sklep odzieżowy, od 1992 Bank Komunalny w Gdyni przejęty w 1999 przez Nordea Bank. Od strony ul. 3 Maja obiekt mieści też artystyczną kawiarnię w stylu Art-Déco lat 30. – Cafe Cyganeria. Ponadto w budynku funkcjonuje Centrum Aktywności Seniora (na parterze) oraz Mini-Muzeum, w którym mieszkańcy prezentują oryginalne elementy wyposażenia wnętrz budynku[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]