Zespół mieszkaniowy przy ul. Przybyszewskiego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół mieszkaniowy przy ul. Przybyszewskiego
Ilustracja
Wewnętrzny dziedziniec zespołu
Państwo

 Polska

Miasto

Poznań

Dzielnica

Osiedle Św. Łazarz

Data budowy

koniec lat 20. XX wieku

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Zespół mieszkaniowy przy ul. Przybyszewskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zespół mieszkaniowy przy ul. Przybyszewskiego”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Zespół mieszkaniowy przy ul. Przybyszewskiego”
Ziemia52°24′01,03″N 16°53′40,57″E/52,400286 16,894603

Zespół mieszkaniowy przy ul. Przybyszewskiego w Poznaniu – zabytkowe osiedle domów urzędniczych, zlokalizowane w Poznaniu w kwadracie ulic: Przybyszewskiego - Marcelińska - Niecała - Biała (adres - ul. Przybyszewskiego 43) na Grunwaldzie na terenie jednostki pomocniczej Osiedle Św. Łazarz[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Widok od ul. Przybyszewskiego

Zespół wzniesiono w 1928 lub 1929, według projektu Mariana Pospieszalskiego, w tradycyjnych formach, czerpiących ze stylistyki barokowej. Zleceniodawcą była Spółdzielnia Urzędników Państwowych. W centrum zaaranżowano obszerny, zielony teren rekreacyjny. Bryła niespokojna, akcentowana ryzalitami i okazałymi portalami. Liczne są boniowania, a obramienia okienne silnie wyodrębniono z elewacji.

Według Hanny Grzeszczuk-Brendel osiedle miało, dzięki swym formom, przeciwstawiać się niemieckim osiągnięciom osiedlowym sprzed I wojny światowej, jak np. tzw. Osadzie lub Kolonii Karlsbunne. Mieszkania były stosunkowo duże i wygodne, posiadały pełne węzły sanitarne, mimo że poddasza miały również charakter mieszkalny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]