Zevulun Orlev

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zevulun Orlev
Zevulun Orlev official.jpg
Data urodzenia 9 listopada 1945
Minister ds. socjalnych
w II rządzie Ariela Szarona
Przynależność polityczna Narodowa Partia Religijna
Okres urzędowania od 2003
do 2004

Zevulun Orlev (hebr. זבולון אורלב, ur. 9 listopada 1945) - izraelski polityk. Jest członkiem Knessetu z ramienia Narodowej Partii Religijnej (Mafdal). Jest bohaterem wojennym - otrzymał medal za doskonałą służbę podczas Wojny Yom Kippur.

Życiorys ogólny[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Rehovot, obecnie mieszka w Jerozolimie, jest żonaty i ma czwórkę dzieci. Ukończył studia z nauk humanistycznych i społecznych na Uniwersytecie Hebrajskim i pedagogikę w koledżu Moreshet Yaakov. Potem został nauczycielem, a także dyrektorem generalnym w ministerstwie edukacji.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Orlev jest członkiem Mafdalu, głównej partii politycznej propagującej ruch religijnego syjonizmu. Jako członek Knessetu, Orlev skupia się na sprawach socjalnych i ekonomicznych, jest autorem wielu uregulowań prawnych. Został m.in. laureatem nagrody dla najlepszego legislatora w piętnastym Knessecie.

Minister ds. socjalnych[edytuj | edytuj kod]

Po wyborach w 2003 roku do szesnastego Knessetu, Orlev został ministrem pracy i spraw socjalnych w drugim rządzie Ariela Szarona. Jednakże dwa najważniejsze ekonomicznie ministerstwa: finansów i spraw wewnętrznych trafiły w ręce liberałów, Beniamina Netaniahu i Abrahama Poraza. Orlev nie był w stanie zatrzymać realizacji planu Netaniahu, zakładającego m.in. cięcia w wydatkach na cele socjalne oraz prywatyzację na masową skalę. W efekcie tego Orlev był wielokrotnie krytykowany za swe ministerialne działania.

Orlev vs. Eitam[edytuj | edytuj kod]

Swego czasu głośny był konflikt wewnątrzpartyjny pomiędzy Efi Eitamem a Orlevem. Ten drugi postrzegany był jako lider frakcji pragmatycznej w Mafdalu, w przeciwieństwie do Eitama - zwolennikiem twardego stanowiska i nie zmieniającego swoich poglądów i przekonań. Orlev oskarża Eitama o skupianie się tylko na kwestii osadnictwa, a ten odwdzięcza mu się posądzeniami o nie wypełnianie obowiązków religijnych, brak wsparcia dla osadników z Gush Katif i brakiem chęci dla rozwiązania problemów socjoekonomicznych. Eitam miał zwłaszcza pretensje do Orleva o pozostanie w rządzie Szarona, nazywając go "Meimadnikiem" (członkiem ugrupowania lewicowego Żydów religijnych Meimad) i "uzależnionym od stołka". Orlev odpowiedział, iż jedyną drogą do przeszkodzenia w realizacji planu Szarona jest pozostanie w rządzie i próby dokonania tego "od środka". Jednocześnie zwracał uwagę na konieczność ochrony innych interesów Mafdalu, takich jak religijna edukacja czy usługi. Zarazem podkreślał konieczność przeciwstawiania się skrajnie nacjonalistycznym i mesjanistycznym poglądom Eitama. Wkrótce potem jednak ministrowie z Narodowej Partii Religijnej również opuścili rząd Szarona.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]