Zezulin Niższy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zezulin Niższy
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat łęczyński
Gmina Ludwin
Liczba ludności (2011) 369[1]
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 21-075[2]
Tablice rejestracyjne LLE
SIMC 0385023
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Zezulin Niższy
Zezulin Niższy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zezulin Niższy
Zezulin Niższy
Ziemia51°21′28″N 22°50′18″E/51,357778 22,838333

Zezulin Niższywieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Ludwin[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Ludwin[5].

 Zobacz też: Zezulin DrugiZezulin Pierwszy.

Historia[edytuj]

Początki wsi sięgają wieku XV wówczas była to wieś w powiecie lubelskim i parafii Nowogród. Wieś stanowiła własność szlachecką w roku 1452 w dziale pomiędzy Zanem i Zbigniewem z Ziółkowa Zbigniewowi przypada Zezulin (Akta ziemskie lubelskie). W roku 1462 Zbigniew jest dalej dziedzicem. W latach 1531–1533 odnotowano pobór z części Jana Kijeńskiego od 2 łanów i części Anny Ziółkowskiej łącznie z Ziółkowem 3 ½ łana[6]. Według registru poborowego powiatu lubelskiego z r. 1531 wieś Zezulin i Ziołków, w parafii Nowogród, miały 7 ½ łana. W roku 1676 dziedzić którym był Brodowski płaci od siebie, żony, 48 poddanych w Zezulinie i 37 w Ziołkowie. Wieś należy do parafii Kijany (Pawiński Kod. Małopolski 352 i 23a)[7].

W wieku XIX Zezulin – (dziś Zezulin Pierwszy, Zezulin Drugi i Zezulin Niższy) stanowił wieś i folwark w powiecie lubartowskim, odległy 22 wiorsty od Lubartowa. W roku 1886 folwark Zezulin posiadał rozlegość 673 mórg w tym: grunty orne i ogrody mórg 435, łąk mórg 42, pastwisk mórg 26, lasu mórg 157, nieużytków mórg 13. Budynki murowane w folwarku 1, drewnianych było 13. Las nieurządzony. W skład dóbr wchodziły wsie: Zezulin osad 37 z gruntem mórg 621, Ziółków osad 20 z gruntem mórg 185, Grądy osad 8 z gruntem mórg 57 i Krzczeń osad 2 z gruntem mórg 67[7].

Na obszarze dóbr jeziora: Krzeń, Gumieniec i Łąkoszyn. We wsi dom modlitwy baptystów.

W 1827 roku było we wsi 57 domów zamieszkałych przez 238 mieszkańców.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Ludwin. Urząd Gminy Ludwin. [dostęp 2016-08-25].
  6. Zezulin, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
  7. a b Zezulin w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa, 1895.