Zgorzel Fourniera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zgorzel Fourniera (ang. Fournier gangrene) – rodzaj martwiczego zakażenia (zgorzel), które najczęściej obejmuje skórę i tkankę podskórną moszny. Jeden z rodzajów martwiczego zapalenia powięzi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zgorzel Fourniera została po raz pierwszy opisana w 1764 przez Baurienne'a, a jej nazwa pochodzi od francuskiego wenerologa Jeana-Alfreda Fourniera, który w 1883 zaprezentował w swoich wykładach 5 przypadków[1].

Niektórzy historycy uważają, że zgorzel Fourniera była przyczyną śmierci Heroda Wielkiego [2].

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

W większości przypadków zgorzel Fourniera jest wywoływana przez mieszaną florę aerobową i anaerobową[3].

Następujące schorzenia mogą predysponować do rozwoju zgorzeli Fourniera:

Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są:

  • paciorkowce
  • gronkowiec
  • bakterie beztlenowe
  • bakterie z rodziny Enterobacteriaceae
  • grzyby

Zapadalność[edytuj | edytuj kod]

Od 1996 doniesiono w literaturze o 600 przypadkach zgorzeli Fourniera. Chorowały najczęściej osoby w 6. i 7. dekadzie życia ze współistniejącymi innymi chorobami[5]. Jednakże, zgorzel Fourniera nie podlega zgłoszeniom i nie występuje aż tak rzadko, zwłaszcza u chorych z cukrzycą. Sporadycznie opisywano analogiczne zakażenie u kobiet[6].

W Turcji 46% pacjentów ze zgorzelą miało cukrzycę[7], podczas gdy w innych badaniach wykazano, że jedna trzecia pacjentów miała cukrzycę, była niedożywiona lub uzależniona od alkoholu, a 10% było poddanych immunosupresji (chemoterapia, sterydy, nowotwory)[8].

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Zgorzel Fourniera jest problemem urologicznym wymagającym szybkiego podania antybiotyków dożylnie oraz chirurgicznego usunięcia tkanki martwiczej. Pomimo takiego postępowania, całkowita śmiertelność wynosi 40%, a 78%, jeśli przy przyjęciu są obecne cechy sepsy[7].

Przypisy

  1. Fournier JA. Gangrène foudroyante de la verge. „La semaine médicale (Paris)”. 3, s. 345, 1883. 
  2. Marta Landau: Herod zabójca. Wprost.pl, 20/2007 (1273). [dostęp 2015-10-02].
  3. Thwaini A, Khan A, Malik A, Cherian J, Barua J, Shergill I, Mammen K. Fournier's gangrene and its emergency management. „Postgrad Med J”. 82 (970), s. 516-9, 2006. PMID 16891442. 
  4. Emedicine.com
  5. Vaz I. Fournier gangrene. „Trop Doct”. 36 (4), s. 203-4, 2006. PMID 17034687. 
  6. Herzog W. [Fournier gangrene--also in females?]. „Zentralbl Chir”. 112 (9), s. 564-76, 1987. PMID 2956804. 
  7. a b Yanar H, Taviloglu K, Ertekin C, Guloglu R, Zorba U, Cabioglu N, Baspinar I. Fournier's gangrene: risk factors and strategies for management. „World J Surg”, s. 1750-4, 2006. PMID 16927060. 
  8. Tahmaz L, Erdemir F, Kibar Y, Cosar A, Yalcýn O. Fournier's gangrene: report of thirty-three cases and a review of the literature. „Int J Urol”. 13 (7), s. 960-7, 2006. PMID 16882063. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.