Zgromadzenie Narodowe Laosu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zgromadzenie Narodowe Laosu
ສະພາແຫ່ງຊາດ
Herb Zgromadzenie Narodowe Laosu
Państwo  Laos
Rodzaj unikameralizm
Rok założenia 1991
Kierownictwo
Prezydent Pany Yathotou (PPPL)
Struktura
Struktura Zgromadzenie Narodowe Laosu
Liczba członków 164
Stowarzyszenia polityczne      PPPL (156)

     Posłowie niezależni (8)

Ordynacja większościowa
Ostatnie wybory 21.02 2021
Siedziba
Siedziba Zgromadzenie Narodowe Laosu
1 That-Luang Square, Wientian
Strona internetowa
Laos
Godło Laosu
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Laosu

Wikiprojekt Polityka

Zgromadzenie Narodowe Laosu (laot. ສະພາແຫ່ງຊາດ; trb. Sapha Heng Xat) – jedyna izba parlamentu Laotańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Obecnie liczy 149 członków, wybranych na pięcioletnią kadencję[1].

System elekcyjny[edytuj | edytuj kod]

Zgromadzenie Narodowe składa się ze 149 deputowanych, wybieranych na pięcioletnią kadencję w jednomandatowych okręgach wyborczych, w których obowiązuje ordynacja większościowa, tzw. First Past the Post[2]. W trakcie wyborów parlamentarnych w 2016 zmieniono statutową liczbę miejsc w parlamencie ze 132 na 149 ze względu na wzrost populacji – na każde 50 tysięcy obywateli przypada jeden deputowany, czyli nawet do 19 deputowanych na prowincję, przy czym na prowincje, które mają mniej niż 250 tysięcy obywateli, przypada po 5 deputowanych[3].

Bierne prawo wyborcze mają osoby, które ukończyły 21 rok życia, natomiast czynne prawo wyborcze te, które ukończyły 18 rok życia[2].

Komitety[edytuj | edytuj kod]

W parlamencie znajduje się 5 komitetów[4]:

Nazwa komitetu Przewodniczący
ds. obrony (komitet stały) Khamsouk Vi Inthavong
ds. finansów (komitet stały) Villay Vong Bouddakham
ds. finansów (komitet stały) Eksavang Vongvichit
ds. równości płci komitet nieutworzony w tej kadencji[5]
ds. praw człowieka komitet nieutworzony w tej kadencji[6]

W styczniu 2002 zostało zorganizowane Parlamentarne Zebranie Kobiet („Women's Caucus”), na którym pracowano nad poprawieniem laotańskiej legislacji tak, aby uwzględniała ona przemoc na tle płciowym[7]. Na zebraniu m.in. została napisana rezolucja poruszająca problemy w parlamentach na tle płciowym, która później została przedstawiona w trakcie Azjatycko-Pacyficznego Forum Parlamentów („Asia-Pacific Parliamentary Forum”) w 2009[7]. Zostały również zorganizowane szkolenia rozwijające cechy liderskie u kobiet, a także szkolenia z gender studies dla parlamentarzystów[7].

Obecna kadencja[edytuj | edytuj kod]

Ostatnie wybory parlamentarne w Laotańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej odbyły się 20 marca 2016[8]. Z 3 733 932 osób uprawnionych do głosowania, zagłosowało 3 657 026 (frekwencja 97,94%)[8]. W Laosie funkcjonuje system monopartyjny, więc jedyną partią uprawioną do posiadania własnej listy była Laotańska Partia Ludowo-Rewolucyjna[9]. Startowało z niej 211 kandydatów i kandydatek, a wybranych zostało 149 deputowanych, w tym 41 kobiet (27,52%)[8].

Podział mandatów
Partia Miejsca
Laotańska Partia Ludowo-Rewolucyjna 144
Posłowie niezależni 5

Prezydium[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. National Assembly Laos, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  2. a b Electoral system Laos, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  3. Elections Laos, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  4. Specialized bodies Laos, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  5. Gender equality, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  6. Human rights, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  7. a b c Women's caucus, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  8. a b c Election results 2016, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  9. Konstytucja Laotańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, 14 sierpnia 1991, Rozdział 1 [dostęp 2020-11-24].
  10. a b Basic information, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-27] (ang.).