Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Syjonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Notre-Dame de Sion
Dewiza: In Sion firmata sum
Herb zakonu
Pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Syjonu
Nazwa łacińska Congregatio Nostrae Dominae de Sion
Skrót zakonny NSD
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Status kanoniczny zgromadzenie zakonne na prawie papieskim
Założyciel Théodore Ratisbonne
Data założenia 1843
Data zatwierdzenia 1863
Przełożony Maureen Cusick
Liczba członków 430 (2008)
Strona internetowa

Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Syjonu (fr. Notre-Dame de Sion) – katolickie żeńskie zgromadzenie zakonne założone w 1843 przez Teodora Ratisbonne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota powstała w Paryżu w 1843. Jej założyciel – Théodore Ratisbonne – był księdzem katolickim pochodzenia żydowskiego, który w dorosłym życiu nawrócił sie na katolicyzm i przyjął chrzest. Przekonany, iż miłość Boga do Narodu wybranego nie wygasła, postanowił zaangażować się w pracę misyjną wśród wyznawców judaizmu, szczególnie w środowiskach kulturowo i religijnie zróżnicowanych. W XIX w. rozumiano, iż wypełnienie obietnic biblijnych związanych ze zjednoczeniem wszystkich ludów w oddawaniu czci Bogu oraz pełnią zbawienia dla dzieci Izraela może dokonać się jedynie poprzez stopniowy wzrost liczby indywidualnych nawróceń na chrześcijaństwo[1]. Ostatecznym impulsem do założenia zgromadzenia było objawienie maryjne, jakie otrzymał brat Teodora Alfons-Maria 20 stycznia 1842 w Rzymie. Za patronkę nowej rodziny zakonnej wybrano Matkę Bożą Syjonu, jako tę która w pełni uobecnia wiarę i nadzieję Narodu wybranego[2].

W 2002 zgromadzenie zostało uhonorowane przez Europejski Kongres Żydów Menorą pokoju[2].

Charyzmat[edytuj | edytuj kod]

Doświadczenia związane z zagładą Żydów w czasie II wojny światowej podyktowane polityką III Rzeszy Niemieckiej na terenie Europy oraz kolaborujących rządów, m.in. we Francji, Belgii czy Holandii, które wpłynęły na refleksję Kościoła dotyczącą dialogu międzyreligijnego, co w oczywisty sposób wybrzmiało w nauczaniu Soboru Watykańskiego II, spowodowały otwarcie się zgromadzenia na nowe formy zaangażowania zarówno w społecznościach judaistycznych jak i w łonie Kościoła katolickiego. Głównym celem zgromadzenia pozostaje dialog z judaizmem. Siostry prowadzą otwarte chrześcijańskie ośrodki informacji i dokumentacji dotyczącej judaizmu. Ponadto zgromadzenie prowadzi działalność oświatową i ekumeniczną oraz angażuje się w dialog z islamem. W niektórych krajach zgromadzenie zajmuje się też pracą z ubogimi[2].

Dewizą sióstr Matki Bożej Syjonu są słowa zaczerpnięte ze starotestamentalnej Księgi Syracha: Na Syjonie mocno stanęłam (łac. In Sion firmata sum)[3]. Symbolami zgromadzenia, umieszczonymi na medalikach noszonych przez siostry są: stylizowany krzyż grecki oraz monogram „NDS”, przyjęte na kapitule generalnej w 1981. Autorem projektu symboli był lioński artysta Daniel Barnas[4].

Obok gałęzi żeńskich – apostolskiej i kontemplacyjnej (od 1926) – istnieje gałąź męska: Bracia Matki Bożej z Syjonu (fr. Religieux Notre Dame de Sion), powstała w Paryżu w 1855.

Domy zakonne[edytuj | edytuj kod]

Dom generalny zgromadzenia znajduje się w Rzymie. Zgromadzenie zorganizowane jest w siedem prowincji, a siostry pracują w dwudziestu trzech krajach (Belgia, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Austria, Polska, Rumunia, Hiszpania, Turcja, Argentyna, Brazylia, Kostaryka, Salwador, Kanada, Nikaragua, Stany Zjednoczone, Egipt, Tunezja, Izrael, Autonomia Palestyńska, Australia, Filipiny). Dom w Krakowie przy ul. Goetla nr 49 istnieje od 10 listopada 2004[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Por. Iz 2,2 oraz Rz 11
  2. a b c d O nas. Korzenie Zgromadzenia (pol.). sion.pl. [dostęp 2018-06-16].
  3. Syr 24,10
  4. O nas. Duchowość (pol.). sion.pl. [dostęp 2018-06-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]