Zhuriwka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zhuriwka
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód kijowski
Rejon zhuriwski
Populacja (2018)
• liczba ludności

5067
Nr kierunkowy +380 4570
Kod pocztowy 07600
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Zhuriwka
Zhuriwka
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zhuriwka
Zhuriwka
Ziemia50°29′20″N 31°46′42″E/50,488889 31,778333
Portal Portal Ukraina

Zhuriwka (ukr. Згурівка) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, nad rzeką Supij, siedziba władz rejonu zhuriwskiego. W 2018 roku liczyło ok. 5 tys. mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1690 roku, kiedy car Piotr I nadał ziemie wraz ze Zhuriwką sotnikowi basańskiemu Karłowi Jaskowskiemu. Od 1762 roku miejscowość należała do Kiriłła Razumowskiego, hetmana lewobrzeżnej Ukrainy. W 1824 wieś jako posag przeszła na własność hrabiego Arkadija Koczubieja, który uczynił z niej centrum swoich dóbr. W latach 80. XIX wieku przy majątku Koczubiejów utworzono m.in. stację meteorologiczną oraz gospodarstwo doświadczalne z trzyletnim kursem szkoleniowym. Ponadto działało wówczas w Zhuriwce ok. 80 wiatraków i 10 małych olejarni. Trzy razy do roku organizowany był jarmark. W 1913 roku uruchomiono we wsi cukrownię. W tym czasie w miejscowości funkcjonowały trzy stadniny koni[2].

W latach 1930-31 i 1935-62 Zhuriwka była siedzibą władz rejonu. W 1932 roku weszła w skład obwodu charkowskiego, a w 1937 roku – połtawskiego. W czasie II wojny światowej, od 15 września 1941 roku do 21 września 1943 roku, wieś znajdowała się pod okupacją niemiecką. W 1954 roku miejscowość weszła w skład obwodu kijowskiego. W 1956 roku nadano Zhuriwce status osiedla typu miejskiego[2]. W 1986 roku ponownie ustanowiono rejon zhuriwski z siedzibą w Zhuriwce.

W 1989 roku Zhuriwka liczyła 6942 mieszkańców[3], a w 2013 roku – 5338 mieszkańców[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.38
  2. a b Історія міст і сіл Української РСР. Київська область. T. 10. Київ: Головна редакція Української радянської енциклопедїї Академії наук УРСР, 1971, s. 739-745.
  3. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  4. Чисельність наявного населёння України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.68

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]