ZiS-112

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z ZiŁ-112)
Skocz do: nawigacja, szukaj
ZiS-112/ZiŁ-112
Producent ZiS/ZiŁ
Okres produkcji 1951-1958
Miejsce produkcji  ZSRR, Moskwa
Następca ZiŁ-112S
Dane techniczne
Segment samochód wyścigowy
Typy nadwozia 2-drzwiowy roadster
Silniki V8 6 l
Skrzynia biegów 3-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 5920 / 5320 /
Szerokość 2085 /
Wysokość 1532 /
Rozstaw osi 3760 / 3160 / 2910 / 2940 / 3040 mm
Masa własna 2450 / 1750 / 1800 / 1680 kg
Liczba miejsc 3 / 2
Dane dodatkowe
Pokrewne ZiS-110
Konkurencja Ferrari 166 S

ZiS 112/ZiŁ 112 - rodzina samochodów wyścigowych produkowanych przez radzieckie zakłady ZiŁ (do 1956 roku ZiS) w kilku różnych wersjach w latach 50. XX wieku. Do napędu używano dolnozaworowych silników V8 o pojemności 6 litrów. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 3-biegową manualną skrzynię biegów. Następcą z lat 60. był model ZiŁ-112S.

Historia[edytuj]

Rodzina samochodów wyścigowych pod nazwą ZiS/Ził 112 objęła kilka różnych modeli, produkowanych w jednostkowych ilościach przez całe lata 50. Jako pierwszy powstał w 1951 roku ZiS 112[1] (znany też później jako ZiS 112/1[2]). Oparty był na podwoziu limuzyny ZiS-110, charakteryzującym się długim rozstawem osi 3760 mm[1]. Głównym konstruktorem był W. Rodionow[1]. Napęd stanowił eksperymentalny silnik V8 wywodzący się z silnika ZiS-110, z nową głowicą z zaworami dolotowymi (zawory wylotowe były z boku cylindrów), o pojemności 6 l (6005 cm³) i mocy 182 KM[1]. Awangardowe w formie trzymiejscowe opływowe nadwozie coupe pozostawało pod silnym wpływem mody "aerokosmicznej" i wyróżniało się długą maską z wlotem powietrza imitującym silnik odrzutowy i dzieloną mocno pochyloną przednią szybą (projektantem nadwozia był W. Rostkow[1]). Prędkość maksymalna wynosiła 204 km/h[1]. W 1954 roku samochód został przebudowany: skrócono o 60 cm rozstaw osi – do 3160 mm, usunięto dach zamieniając nadwozie w roadster i zmodyfikowano silnik, który rozwijał teraz moc 192 KM (m.in. podniesiono stopień sprężania z 7,1 do 8,1 i zwiększono z dwóch do czterech liczbę gaźników)[1]. Prędkość maksymalna wynosiła 210 km/h[1].

W 1954 roku powstały dwa zbliżone do siebie samochody ZiS 112/2 i 112/3, o skróconym do 2910 mm rozstawie osi. Oba samochody różniły się od siebie nadwoziami, wykonanymi z włókna szklanego, według różnych technologii[2]. Napęd stanowił forsowany silnik od osobowego ZiS-110, o pojemności 6005 cm³ i mocy 170 KM przy 3500 obr/min, pozwalający na osiągnięcie prędkości 200 km/h[2]. Również transmisja, zawieszenie, układ hamulcowy i kierowniczy zostały przejęte z modyfikacjami z ZiS 110[2]. Masa własna obu samochodów wynosiła 1740 kg[2].

W 1958 roku powstały dwa kolejne samochody ZiŁ 112/4 i 112/5[2]. Napęd ZiŁa 112/4 stanowił forsowany silnik z ZiŁ-111 o mocy 200 KM przy 4200 obr/min, a ZiŁa 112/5 doświadczalny silnik ZiŁ 111 z półsferyczną komorą spalania, o mocy 220 KM przy 4000 obr/min[2]. Pierwszy z nich miał rozstaw osi 2940 mm i masę 1800 kg, drugi rozstaw osi 3040 mm i masę 1680 kg[2]. Oba samochody różniły się konstrukcją ramy nośnej. Zawieszenie, transmisja z trzybiegową skrzynią, układ hamulcowy i kierowniczy zostały nadal przejęte z modyfikacjami z ZiS 110. Oba samochody rozwijały ok. 230-240 km/h[2]. Nadwozie oba samochody miały podobne, wykonane z włókna szklanego, charakteryzujące się ozdobnymi płetwami z tyłu[2].

W 1961 roku skonstruowano nowy model ZiŁ-112S, lżejszy i mniejszy od poprzedników[2].

Dane techniczne ('54 prototyp)[edytuj]

Silnik[edytuj]

  • V8 5,8 l (5800 cm³), 2 zawory na cylinder, SV
  • Układ zasilania: gaźnik
  • Średnica cylindra × skok tłoka: 88,90 mm × 116,80 mm
  • Stopień sprężania: 7,4:1
  • Moc maksymalna: 148 KM (109 kW) przy 3600 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy: b/d

Przypisy

  1. a b c d e f g h L. Szugurow, Awtomobili... Cz.1, 1993, ss.210-211
  2. a b c d e f g h i j k L. Szugurow, Awtomobili... Cz.2, 1994, ss.67-69

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]