ZiS-30

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ZiS-30
ZiS-30
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ pojazdu działo samobieżne
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4-5 osób
Historia
Prototypy 1941 r.
Dane techniczne
Silnik 4-cylindrowy silnik gaźnikowy chłodzony cieczą o mocy 50KM
Pancerz stalowy, 7–10 mm
Długość 4,5 m
Szerokość 2,84 m
Wysokość 2,2 m
Prześwit ok. 0,3 m
Masa ok. 4,5 t
Osiągi
Prędkość 40 km/h
Zasięg 150 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,5 m
Rowy (szer.) 1,4 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x 57 mm armata przeciwpancerna wz. 1943 (ZiS-2) kalibru 57 mm (36 nab.)

ZiS-30działo samobieżne konstrukcji radzieckiej z okresu II wojny światowej.

Z powodu chronicznego braku dział samobieżnych, w 1941 roku zbudowano serię dział samobieżnych ZiS-30. Była to 57 mm armata przeciwpancerna ZiS-2, umieszczona na ciągniku artyleryjskim T-20 Komsomolec. Wyprodukowano niewielkie serie dział, których użyto podczas walk obronnych w sierpniu 1941 roku, oraz nieco później w czasie kontrofensywy pod Moskwą. W tym okresie budowano także inne rodzaje improwizowanych dział samobieżnych. Wykorzystywano do tego różne podwozia gąsienicowe, np. ciągnik gąsienicowy KChT-4 czy zdobyczne niemieckie czołgi lekkie i średnie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki Ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa: Wyd. Min. Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07419-4.