Ziaur Rahman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ziaur Rahman
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 stycznia 1936
Srihotto

Data i miejsce śmierci

30 maja 1981
Chittagong

Prezydent Bangladeszu
Okres

od 21 kwietnia 1977
do 30 maja 1981

Przynależność polityczna

Bengalska Partia Nacjonalistyczna

Poprzednik

Abu Sadat Mohammad Sayem

Następca

Abdus Sattar

Ziaur Rahman (ur. 19 stycznia 1936 w Sylhet, zm. 30 maja 1981 w Chittagong) – banglijski polityk i wojskowy. Był jednym z przywódców bengalskiego ruchu niepodległościowego i członkiem Banglijskiej Partii Nacjonalistycznej.

W 1953 r. rozpoczął służbę w pakistańskiej armii. 23 marca 1971 r., wraz z wiernymi sobie oddziałami, rozpoczął zbrojne powstanie przeciwko Pakistańczykom, którego celem była walka o niepodległość Bangladeszu. Po uzyskaniu przez Bangladesz niepodległości Ziaur Rahman służył w jego armii. W sierpniu 1975 r. objął stanowisko premiera, po obaleniu dotychczasowego szefa rządu Mujibura Rahmana. Objął też funkcję zastępcy administratora stanu wyjątkowego, a rok później został administratorem stanu wyjątkowego. 21 kwietnia 1977 r. po wystąpieniu z wojska został prezydentem kraju. Początkowo obiecywał przeprowadzenie reform oraz wprowadzenie wolnych wyborów. Jednak po próbie zamachu stanu w 1977 roku wycofał się z tych planów. Dokonał wówczas masowych aresztowań swoich przeciwników politycznych. Według organizacji Amnesty International w lutym 1978 r. rozstrzelano z jego rozkazu 130 osób, ponad 15 tysięcy trafiło do więzień. Osiem miesięcy później Rahman przeprowadził wybory prezydenckie, które zapewniły mu dalsze sprawowanie tego urzędu. 30 maja 1981 r. zginął zamordowany w zamachu. Zabójstwa dokonała grupa dwunastu oficerów z generałem majorem Abdul Manzoorem na czele. Sprawcy zamachu wraz z przywódcą zostali później aresztowani i straceni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alex Axelrod, Charles Phillips: Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, wyd. Politeja, Warszawa 2000.