Ziba Ganijewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ziba Pasza kyzy Ganijewa
Ziba Paşa qızı Qəniyeva
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1923
Şamaxı
Data i miejsce śmierci 2010
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1941–1943
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska strzelec wyborowy,
telegrafistka
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (front wschodni)
Późniejsza praca filolog
Odznaczenia
Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonego Sztandaru Medal „Za Obronę Moskwy”

Ziba Pasza kyzy Ganijewa (ros. Зиба Паша кызы Ганиева; azer. Ziba Paşa qızı Qəniyeva; ur. 20 sierpnia 1923 w Şamaxı[1], zm. w 2010 roku w Moskwie) – radziecka filolożka i strzelec wyborowy podczas drugiej wojny światowej (Front Północno-Zachodni, Trzecia Moskiewska Komunistyczna Dywizja Karabinowa[2]), mająca na koncie 21 zabitych, nagrodzona medalem „Za obronę Moskwy”, odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru oraz Orderem Czerwonej Gwiazdy[3].

Życiorys[edytuj]

Ojciec Ganijewej był Azerem, natomiast matka Uzbeczką[4]. W 1937 roku wyjechała do Taszkentu, gdzie wstąpiła do szkoły choreografii przy w nowo powstałej Filharmonii Uzbeckiej. W 1940 roku przeprowadziła się do Moskwy, by uczęszczać na Rosyjski Uniwersytet Sztuki Teatralnej, jednak 7 listopada 1941 roku, niedługo po utworzeniu frontu wschodniego, wstąpiła jako ochotniczka do armii. Jej towarzyszką była inna snajperka, Nina Sołowiej.

Podczas wojny Ganijewa była radiotelegrafistką i szpiegiem (szesnaście razy przekraczała linię frontu). Brała udział w bitwie pod Moskwą. W 1942 roku jej służba wojskowa została przerwana po tym jak została ciężko ranna podczas operacji na przedmieściach Moskwy. Została zabrana z miejsca bitwy, a następnie spędziła jedenaście miesięcy w szpitalu.

Po wojnie kontynuowała naukę w szkole wyższej, a w 1965 roku uzyskała stopień kandydata nauk filologicznych.

Prace[edytuj]

  • Qorkinin dekadentçiliyə və naturalizmə qarşı mübarizəsi, „Azərbaycan”, nr 6, 1955
  • O satirie Gor´kogo w pieriod pierwoj russkoj riewolucyi (О сатире Горького в период первой русской революции), „Litieraturnyj Azierbajdżan”, nr 12, 1955
  • Stranicy iz istorii riewolucyonnoj poezii na urdu (Страницы из истории революционной поэзии на урду), „Narody Azii i Afriki”, nr 2, 1970,

Przypisy