Zielonagóra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zielonagóra
Główna ulica
Główna ulica
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Obrzycko
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0592147
Położenie na mapie gminy Obrzycko
Mapa lokalizacyjna gminy Obrzycko
Zielonagóra
Zielonagóra
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Zielonagóra
Zielonagóra
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Zielonagóra
Zielonagóra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zielonagóra
Zielonagóra
Ziemia 52°42′44″N 16°31′21″E/52,712222 16,522500

Zielonagórawieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Obrzycko, na prawym brzegu Warty, około 1 km od Obrzycka, faktycznie jego przedmieście. Około 650 mieszkańców.

Częścią miejscowości jest Borownik.

Historia[edytuj]

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1757. Od śmierci Atanazego Raczyńskiego, z linii wielkopolskiej rodu, w 1874 do 1945 własność niemieckiej (kurlandzkiej) linii Raczyńskich.

We wsi urodzili się trzej bracia Adamscy: Stanisław (1875-1967), działacz polityczny i społeczny, biskup katowicki, Walerian (1885-1965), socjolog i Jan (1887-1966), bakteriolog, profesor poznańskiej Akademii Medycznej.

Pałac[edytuj]

We wsi znajduje się zespół parkowo-pałacowy rodu Raczyńskich. Pierwotny dwór zbudowany około 1857 dla Atanazego Raczyńskiego został rozbudowany w latach 1906-1910 przez Zygmunta Emeryka Raczyńskiego w stylu eklektycznym z elementami tzw. kostiumu francuskiego i neobarokowymi elewacjami. Pałac piętrowy, z dachem mansardowym i czwórkondygnacyjną kwadratową wieżą w narożniku, położony na wysokiej skarpie nad Wartą, elewacją zwrócony ku północy. Nad wejściem, w kartuszu, herb Raczyńskich – Nałęcz z dewizą rodową Vitam impendere vero ("życie poświęcić dla prawdy"). U wejścia do wieży dwa gryfy, nad wejściem, w kartuszu, data (1910) i monogram Raczyńskich.

Po obu stronach dziedzińca znajdują się oficyny z początku XX wieku o parterze ceglanym a piętrze z muru szachulcowego. Na środku dziedzińca ceglany cokół z alegoryczną postacią kobiecą.

Pałac otacza pocięty głębokimi jarami park krajobrazowy o powierzchni 19 ha z licznymi pomnikowymi lipami, modrzewiami i dębami. W parku murowany budynek bażanciarni z drewnianym gołębnikiem. Na skraju parku dawny zespół folwarczny z przełomu XIX i XX wieku.

W pałacu obecnie mieści się ośrodek pracy twórczej poznańskiego Uniwersytetu.

Galeria (pałac)[edytuj]

Zobacz też[edytuj]