Zielonagóra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°42′44″N 16°31′21″E

- błąd

38 m

WD

52°42'0.0"N, 16°31'0.1"E

- błąd

14 m

Odległość

1495 m

Zielonagóra
wieś
Ilustracja
Główna ulica
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

szamotulski

Gmina

Obrzycko

Strefa numeracyjna

61

Kod pocztowy

64–520

Tablice rejestracyjne

PSZ

SIMC

0592147

Położenie na mapie gminy wiejskiej Obrzycko
Mapa konturowa gminy wiejskiej Obrzycko, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Zielonagóra”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zielonagóra”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zielonagóra”
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa konturowa powiatu szamotulskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Zielonagóra”
Ziemia52°42′44″N 16°31′21″E/52,712222 16,522500

Zielonagórawieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Obrzycko[1].

Miejscowość leży na prawym brzegu Warty, około 1 km od Obrzycka, faktycznie jest jego przedmieściem. Około 650 mieszkańców.

Do 2004 roku wieś nosiła nazwę Zielona Góra[2]. Częścią miejscowości jest Borownik.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1757. Od śmierci Atanazego Raczyńskiego, z linii wielkopolskiej rodu, w 1874 do 1945 własność niemieckiej (kurlandzkiej) linii Raczyńskich.

We wsi urodzili się trzej bracia Adamscy: Stanisław (1875–1967), działacz polityczny i społeczny, biskup katowicki, Walerian (1885–1965), socjolog i Jan (1887–1966), bakteriolog, profesor poznańskiej Akademii Medycznej.

W latach 1954-1957 wieś należała i była siedzibą gromady Zielonagóra, po jej likwidacji w gromadzie Obrzycko.

Pałac[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się zespół parkowo-pałacowy rodu Raczyńskich. Pierwotny dwór zbudowany około 1857 dla Atanazego Raczyńskiego został rozbudowany w latach 1906–1910 przez Zygmunta Emeryka Raczyńskiego w stylu eklektycznym z elementami tzw. kostiumu francuskiego i neobarokowymi elewacjami. Pałac piętrowy, z dachem mansardowym i czwórkondygnacyjną kwadratową wieżą w narożniku, położony na wysokiej skarpie nad Wartą, elewacją zwrócony ku północy. Nad wejściem, w kartuszu, herb Raczyńskich – Nałęcz z dewizą rodową Vitam impendere vero („życie poświęcić dla prawdy”). U wejścia do wieży dwa gryfy, nad wejściem, w kartuszu, data (1910) i monogram Raczyńskich.

Po obu stronach dziedzińca znajdują się oficyny z początku XX wieku o parterze ceglanym a piętrze z muru szachulcowego. Na środku dziedzińca ceglany cokół z alegoryczną postacią kobiecą.

Pałac otacza pocięty głębokimi jarami park krajobrazowy o powierzchni 19 ha z licznymi pomnikowymi lipami, modrzewiami i dębami. W parku murowany budynek bażanciarni z drewnianym gołębnikiem. Na skraju parku dawny zespół folwarczny z przełomu XIX i XX wieku.

W pałacu obecnie mieści się ośrodek pracy twórczej poznańskiego Uniwersytetu.

Galeria (pałac)[edytuj | edytuj kod]

Ludzie[edytuj | edytuj kod]

Osoby związane lub urodzone w miejscowości:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 sierpnia 2022