Ziemia wyszogrodzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ziemia wyszogrodzka jako część województwa mazowieckiego w latach 1529-1795
Bolesław III książę mazowiecki i płocki, nadaje 21 października 1349 roku matce swej Elżbiecie Giedyminównie ziemię wyszogrodzką za udzielenie mu jej pieniędzy posażnych na posag dla siostry Anny, wydanej za Henryka, księcia żagańskiego

Ziemia wyszogrodzka – ziemia województwa mazowieckiego po włączeniu Księstwa Mazowieckiego do I Rzeczypospolitej w 1526 roku[1], wcześniej ziemia Księstwa Mazowieckiego, do 1495 roku wchodziła w skład księstwa płockiego. Stolicą ziemi był Wyszogród.

Powierzchnia ziemi liczyła 587 km². Sejmikowała w Wyszogrodzie, wysyłała 2 posłów na sejm walny i co piąty rok deputata[2] na Trybunał Główny Koronny w Piotrkowie. Miała starostę grodowego w Wyszogrodzie, kasztelana mniejszego, podkomorzego, sądy ziemskie, grodzkie i podwojewodzińskie.

Bibliografia[edytuj]

  • Atlas Historyczny Polski: Mazowsze w II połowie XVI w., cz. 2: komentarze i indeksy, red. Władysław Pałucki, Warszawa 1973, s. 59.
  • Zygmunt Gloger, Geografia historyczna dawnej Polski, Kraków 1900, s. 141.
  • Jacek A. Wiśniewski, Kościoły drewniane Mazowsza, Pruszków 1998, s. 167.

Przypisy

  1. województwo mazowieckie formalnie utworzono w 1529 roku
  2. niektóre źródła podają, że wysyłała 2 deputatów