Ziemiomorze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ziemiomorze – cykl fantasy stworzony przez Ursulę K. Le Guin, składający się pięciu powieści i ośmiu opowiadań, którego akcja dzieje się w fikcyjnym świecie o tej samej nazwie. Pierwszym utworem z cyklu było opowiadanie Magiczne słowo, wydane w 1964, ale sławę zyskała dopiero powieść Czarnoksiężnik z Archipelagu.

Utwory[edytuj]

Powieści[edytuj]

Opowiadania[edytuj]

  • Magiczne słowo (1964, m.in. w zbiorze Wszystkie strony świata)
  • Prawo imion lub Reguła Nazwisk (1964, m.in. w zbiorze Wszystkie strony świata oraz w miesięczniku „Fantastyka” 9/1984)
  • Opowieści z Ziemiomorza (2001)
    • Ważka (1997, także w antologii Legendy)
    • Diament i Czarna Róża (1999)
    • Szukacz (2001)
    • Kości ziemi (2001)
    • Historia z Górskich Moczarów (2001)
  • The Daughter of Odren (2014)[1]

Chronologia[edytuj]

Wewnętrzna chronologia cyklu jest inna niż kolejność wydawania:

  1. Szukacz
  2. Diament i Czarna Róża
  3. Kości ziemi
  4. Czarnoksiężnik z Archipelagu
  5. Grobowce Atuanu
  6. Historia z Górskich Moczarów
  7. Najdalszy brzeg
  8. Tehanu (początek dzieje się w trakcie Najdalszego brzegu)
  9. Ważka
  10. Inny wiatr

Miejsce opowiadań Magiczne słowo i Prawo imion w chronologii nie jest jasne. Magiczne słowo dziać się może w dowolnym momencie między Szukaczem a Innym wiatrem. Prawo imion dzieje się zapewne w przeciągu stu lat przed Czarnoksiężnikiem z Archipelagu, ale można umiejscowić je przed, po lub pomiędzy Diamentem i Czarną Różą a Kośćmi ziemi.

Bohaterowie[edytuj]

Ged[edytuj]

 Osobny artykuł: Ged.

Ged zwany Krogulcem to tytułowy "Czarnoksiężnik z Archipelagu", jedyna postać pojawiająca się we wszystkich powieściach w cyklu.

Ogion[edytuj]

Mistrz Geda, czarnoksiężnik Re Albi.

Tenar[edytuj]

 Osobny artykuł: Tenar.

Protagonistka "Grobowców Atuanu" i "Tehanu"

Lebannen[edytuj]

Lebannen zwany Arrenem to protagonista "Najdalszego brzegu"; pojawia się też w Innym wietrze".

Tehanu[edytuj]

 Osobny artykuł: Tehanu.

Tytułowa postać czwartej powieści; pojawia się też w "Innym wietrze".

Cob[edytuj]

 Osobny artykuł: Cob (Ziemiomorze).

Antagonista w powieści "Najdalszy brzeg".

Irian[edytuj]

Tytułowa postać opowiadania "Ważka", podobnie jak większość postaci, powraca w ostatniej powieści.

Świat przedstawiony[edytuj]

Gont[edytuj]

Wyspa Gont znajdowała się w północno-wschodniej części Archipelagu. Pochodziło z niej wielu czarnoksiężników m.in. Ogion, oraz Krogulec. Na wyspie znajdowała się między innymi wioska Dziesięć Olch oraz wielki Port Gontu. Nad wyspą wznosiła się góra, również nazywana Gontem, wysoka na milę.

Roke[edytuj]

Na wyspie znajdowało się miasteczko Thwil, a w nim szkoła magii zwana Wielkim Domem, gdzie uczył się Ged, oraz wszyscy czarownicy i czarnoksiężnicy, poza tymi z wyspy Paln. Innymi ważnymi miejscami były Pagórek Roke i Wewnętrzny Las w którym mieszkał Mistrz Wzorów, oraz wieża Mistrza Imion - Kurremkarmerruka. Cała wyspa była przepełniona magią.

Szkole na Roke przewodziło, oprócz Arcymaga, dziewięciu Mistrzów Magii: Mistrz Wzorów (Tkacz), Mistrz Przywołań, Mistrz Imion (Dawca Imion), Mistrz Przemian, Mistrz Sztuk, Mistrz Pieśni, Mistrz Zielarz, Mistrz Odźwierny, Mistrz Wiatrów.

Atuan[edytuj]

Wyspa Kargadu skąd pochodzi Tenar. Rozgrywa się tam akcja "Grobowców Atuanu".

Havnor[edytuj]

Największa wyspa Archipelagu. Rozgrywa się tam akcja m.in. opowiadania "Diament i Czarna Róża".

Ekranizacje[edytuj]

Ziemiomorze[edytuj]

W grudniu 2004 wyemitowany został dwuczęściowy miniserial Ziemiomorze (Legend of Earthsea), wyprodukowany przez Sci Fi Channel, oparty na motywach dwóch pierwszych powieści z cyklu. Fabuła serialu mocno odbiega od książkowego pierwowzoru i została skrytykowana przez Ursulę Le Guin.

Opowieści z Ziemiomorza[edytuj]

W 2006 roku miała miejsce premiera filmu anime Opowieści z Ziemiomorza (Tales from Earthsea, Gedo senki), będącego adaptacją trzeciego i czwartego tomu powieści Ursuli K. le Guin z cyklu Ziemiomorze. Adaptacją zajął się Goro Miyazaki, syn Hayao Miyazakiego.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]