Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapką na ptaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapką
na ptaki
Grafika bez ustawionego tekstu alternatywnego: Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapkąna ptaki
Autor Pieter Bruegel
Rok wykonania 1565
Technika wykonania olej na desce
Rozmiar 38 × 56 cm
Muzeum Królewskie Muzea Sztuk Pięknych
Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapką
na ptaki
Grafika bez ustawionego tekstu alternatywnego: Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapkąna ptaki
Autor Pieter Brueghel (młodszy )
Rok wykonania 1601
Technika wykonania olej na desce
Rozmiar 39 × 57 cm
Muzeum Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu

Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapką na ptaki (niem. Winterlandschaft mit Eisläufern und Vogelfalle) – obraz olejny niderlandzkiego malarza Pietera Bruegla.

Obraz przedstawia mieszkańców wioski ślizgających się i spacerujących po zamarzniętej rzece. Wokół panuje zimowa aura, drzewa są nagie, a na pierwszym planie widoczne są czarne wrony siedzące na gałęziach. Na małej przestrzeni malarz przedstawił gros szczegółów z zimowego pejzażu, a kolory i kształty

Quote-alpha.png
sprawiają wrażenie krajobrazu całkiem naturalnie rozciągającego się przed naszymi oczami (...) a poprzez kolor i formę udało się wywołać u oglądającego uczucie szczęścia[1]

Opis obrazu i interpretacja[edytuj]

Wersja brukselska została wykonana na desce dębowej olejem. W prawym dolnym rogu znajduje się sygnatura malarza BRVEGEL / MDLXV"[2]. Początkowo obraz należał do kolekcji dr. F. Delporte a następnie został przekazany do Królewskiego Muzeum.

Pomimo pozornie sielskiej atmosfery dzieło zawiera, zgodnie ze zwyczajem malarza, przekazy dydaktyczne. Głównym artefaktem jest słabo widoczna na pierwszy rzut oka pułapka na ptaki w formie drzwi, znajdująca się w prawym dolnym rogu. Interpretatorzy uważają, iż ptaki i ich nieuwaga mają ścisły związek z głupotą ludzi na lodzie. Dwa ptaki siedzące na gałęzi w centralnej części obrazu są takiej samej wielkości, co postacie na lodzie. Obraz miał być więc upomnieniem o rozwagę i ostrożność wobec stałego niebezpieczeństwa[3]. Istnieje również pogląd, iż obraz jest retrospekcją wspomnień z dziecięcych lat malarza spędzonych w rodzinnej wiosce, a ptaki swoją wielkość zawdzięczają zastosowanej perspektywie.

Inne wersje[edytuj]

Najbardziej znaną wersją "Zimowego obrazu.." jest kopia wykonana przez syna Bruegla, Piotra Młodszego. Jest podpisane w prawym dolnym rogu i sygnowane datą: "P. BRVEGH [...] 1601. Reprodukcja należała do kolekcji Leopolda Wilhelma. Obecnie figuruje pod numerem inwentarzowym GG_625 w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu. Inne bardziej znane kopie znajdują się w Nowym Jorku w Metropolitan Museum of Art, w Muzeum Narodowe we Wrocławiu[4] i w Bonnefantenmuseum w Maastricht.

Motyw namalowany przez Bruegla doczekał się stu dwudziestu siedmiu wersji. Według Klausa Ertza, badacza twórczości Brueghela Młodszego, 45 z tych wersji są powtórzeniami autorstwa samego mistrza, 51 powstało w jego pracowni a 31 namalowali inni artyści[5].

Przypisy

  1. Rainer Hagen "Bruegel – dzieła wszystkie" s.52
  2. Fabritius
  3. Taki pogląd prezentował m.in. Roger H. Marijnissen, Max Seidel Bruegel. Belser (Stuttgart 1969, s. 49), i Wolfgang Stechow w Bruegel the Elder (Nowy Jork 1990 s.98). Odmienne zdanie miał Aleksander Wied (Londyn 19080), który twierdził, iż nie przedstawiono żadnego argumentu za poparciem tej teorii
  4. Muzeum Narodowe Wrocław - Brueghel - Galeria jednego obrazu
  5. Steinborn 2006 ↓, s. 56.

Bibliografia[edytuj]

  • Rose-Marie Hagen, Rainer Hageen: Bruegel. Dzieła wszystkie. Warszawa: Edipresse, 2001. ISBN 83-913311-5-6.
  • Bożena Steinborn: Katalog zbiorów malarstwa niderlandzkiego. Wrocław: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 2006. ISBN 83-86766-28-X.

Linki zewnętrzne[edytuj]