Zinków
50°12′28″N 34°21′50″E/50,207778 34,363889
 | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Powierzchnia |
11 km² | ||||
| Wysokość |
121 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2025) |
| ||||
| • liczba ludności |
10000[1] | ||||
| • gęstość |
909,1 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+380-5353 | ||||
| Kod pocztowy |
38100 | ||||
Położenie na mapie obwodu połtawskiego  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
| 50°12′28″N 34°21′50″E/50,207778 34,363889 | |||||
| Strona internetowa | |||||
Zinków (ukr. Зіньків, Zińkiw) – miasto na Ukrainie w rejonie połtawskim obwodu połtawskiego, do 2020 r. znajdowało się w rejonie zinkowskim, dawna siedziba władz tego rejonu. Ośrodek przemysłu spożywczego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wzmiankowany po raz pierwszy w 1604[2] w związku z budową polskiej twierdzy. Zinków przynależał administracyjnie do województwa kijowskiego Korony Królestwa Polskiego. Utracony został na rzecz Rosji w 1667.
Podczas okupacji hitlerowskiej, pod koniec 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 200 osób. 18 stycznia 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali. Sprawcami zbrodni byli policjanci z 303 batalion policji dowodzony przez majora policji Roberta Franza[3].
W 1989 roku miasto miało 11 244 mieszkańców[2][4].
W 2013 roku liczba mieszkańców wynosiła 9953 mieszkańców[5].
W 2022 roku liczba mieszkańców zmniejszyła się do 9168 osób[6].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]
Pozostałości twierdzy
Kamienica, ul. Wozdwyżenśka 4
Kamienica, ul. Wozdwyżenśka 2
Kamienica, ul. Wozdwyżenśka
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2025 року. Державна служба статистики України. Київ, 2025.
- 1 2 Зеньков // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.461
- ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1609.
- ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
- ↑ M. Timonina, Ol. Vyshnevska (red.), Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 [online], Державна служба статистики України, 2022, s. 37 [dostęp 2025-10-26] (ukr.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zieńków, mto pow. gub. połtawskiej, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 612.
- Zińków, mto pow. gub. połtawskiej, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 622.
- Sokołówka (4), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 34. - przedmieście miasta
