Zjazd Deputowanych Ludowych ZSRR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zjazd Deputowanych Ludowych ZSRR (ros. Съезд народных депутатов СССР) – w latach 19891991 organ ustawodawczy w Związku Radzieckim. Jego deputowani wybierali najwyższy organ ustawodawczy państwa - Radę Najwyższą, która sprawowała władzę ustawodawczą w czasie przerw między jego sesjami[1].

W ZDL zasiadało 2250 deputowanych[2]. 1500 z nich wybierano w bezpośrednich wyborach powszechnych, kolejnych 750 miejsc zarezerwowanych było dla kontrolowanych przez KPZR „organizacji społecznych”[2] (jak np. Komsomoł), w tym 100 dla samej partii komunistycznej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]