Znachor (film 1937)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znachor
Znachor
Gatunek dramat
Rok produkcji 1937
Data premiery 16 września 1937
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 100 min
Reżyseria Michał Waszyński
Scenariusz Anatol Stern
Główne role Kazimierz Junosza-Stępowski,
Elżbieta Barszczewska,
Witold Zacharewicz
Muzyka Henryk Wars
Zdjęcia Albert Wywerka
Scenografia Jacek Rotmil,
Stefan Norris
Produkcja Warszawskie Biuro Kinematograficzne Feniks
Kontynuacja Profesor Wilczur (1938)

Znachor – polski film fabularny z 1937 roku. Adaptacja wydanej w tym samym roku powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza pod tym samym tytułem. Znachor okazał się sukcesem kasowym w okresie międzywojennym. W 1938 roku nakręcono drugą część pod tytułem Profesor Wilczur, a w 1939 roku część trzecią Testament profesora Wilczura. Za najwybitniejszy walor filmu uznano próbę poruszenia na ekranie problemu etyki lekarskiej oraz tytułową kreację doskonałego aktora teatralnego i filmowego Kazimierza Junoszy-Stępowskiego[1].

Film nakręcono w naturalnej scenerii „Mazowieckiej Szwajcarii” – miejscowości Sikórz.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Żona znanego chirurga, profesora Wilczura ucieka z kochankiem, zabierając ze sobą ich kilkuletnią córeczkę Marysię. Załamany doktor, włócząc się po mieście trafia do podrzędnego szynku, gdzie zostaje ograbiony i pobity, na skutek czego traci pamięć. Nie pamiętając kim jest po kilkunastu latach włóczęgi zamieszkuje na wsi u młynarza. Z czasem zyskuje sławę jako znakomity znachor.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia filmu polskiego, tom 2. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1988, s. 290. ISBN 83-221-0368-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]