Zobowiązanie (rachunkowość)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zobowiązania – wynikający z przeszłych zdarzeń obowiązek wykonania świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, które spowodują wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów jednostki[1].

Zobowiązanie powstaje wówczas, gdy zachodzi różnica pomiędzy momentem zaistnienia obowiązku zapłaty a momentem jego zrealizowania.

Zobowiązania publiczno-prawne – obejmują naliczone, lecz jeszcze niezapłacone podatki, składki ubezpieczeń społecznych, składki ubezpieczenia zdrowotnego itp.

Zobowiązania wobec pracowników – obejmują wynagrodzenia wypłacane z opóźnieniem, a także wynagrodzenia niepodjęte w terminie.

W bilansie jednostki zobowiązania na dzień bilansowy są wykazywane w pasywach w dziale C: Zobowiązania długoterminowe lub w dziale D: Zobowiązania krótkoterminowe i fundusze specjalne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217).