Zofia Bielczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia Bielczyk
Data i miejsce urodzenia 22 września 1958
Warszawa
Wzrost 166 cm
Masa ciała 56 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto
Sindelfingen 1980 60 m ppł
Złoto
Grenoble 1980 50 m ppł
Srebro
San Sebastian 1977 50 m ppł
Mistrzostwa Europy juniorów
Srebro
Ateny 1975 sztafeta 4 x 100 m
Mistrzostwa Polski
Złoto
Warszawa 1974 sztafeta 4 x 100 m
Złoto
Bydgoszcz 1975 sztafeta 4 x 100 m
Złoto
Łódź 1980 bieg na 100 m
Złoto
Łódź 1980 bieg na 100 m ppł
Srebro
Warszawa 1978 bieg na 100 m ppł

Zofia Bielczyk, z d. Filip (ur. 22 września 1958 w Warszawie) – polska lekkoatletka płotkarka, dwukrotna halowa mistrzyni Europy (1980 - w biegu na 60 m ppł, 1981 - w biegu na 50 m ppł, olimpijka z Moskwy (1980), rekordzistka świata w biegu na 50 m ppł i 60 m ppł, wicemistrzyni Europy juniorek (1975) w sztafecie 4 x 100 m, wielokrotna mistrzyni Polski.

Kariera sportowa[edytuj]

Była zawodniczką Polonii Warszawa (1971-1981).

Igrzyska olimpijskie[edytuj]

W 1980 wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Moskwie, gdzie zajęła 8. miejsce w finale biegu na 100 m przez płotki, z czasem 13,08 oraz 7. miejsce w sztafecie 4 x 100 m, z czasem 43,59 (z Lucyną Langer, Elżbietą Stachurską i Grażyną Rabsztyn)[1].

Mistrzostwa Europy[edytuj]

W 1978 wystąpiła na mistrzostwach Europy w Pradze, gdzie zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 x 100 m, z czasem 43,83 (z Grażyną Rabsztyn, Jolantą Stalmach i Ireną Szewińską), a w biegu na 200 m odpadła w półfinale, z wynikiem 23,41 (w biegu eliminacyjnym poprawiła rekord życiowy, wynikiem 23,40)[2].

Halowe mistrzostwa Europy[edytuj]

Czterokrotnie startowała na mistrzostwach Europy, zdobywając dwa złote i jeden srebrny medal. W 1977 zdobyła srebrny medal w biegu na 60 m ppł, z czasem 8,34 w 1978 była piąta na tym samym dystansie, z czasem 8,26 (tytuł wicemistrzowski w tym biegu zdobyła Grażyna Rabsztyn). W 1980 zdobyła złoty medal w biegu na 60 m ppł, bijąc rekord świata, wynikiem 7,77 (drugie miejsce w tym biegu zajęła Grażyna Rabsztyn). W 1981 wygrała bieg na 50 m ppł, wyrównując rekord świata wynikiem 6,74. Ponadto w 1980 startowała także w biegu na 60 m, zajmując w finale 4. miejsce z czasem 7,34 (w półfinale pobiła rekord życiowy wynikiem 7,29)[3].

Puchar Europy[edytuj]

W 1979 wystąpiła w zawodach Pucharu Europy, w zawodach półfinałowych i finale A (w obu startach w sztafecie 4 x 100 m, zajmując odpowiednio miejsce drugie i szóste)[4].

Mistrzostwa Europy juniorek[edytuj]

W 1975 wystąpiła na mistrzostwach Europy juniorek, zdobywając srebrny medal w sztafecie 4 x 100 m (z Elżbietą Stachurską, Barbarą Miką i Ewą Witkowską oraz zajmując 5. miejsce w biegu na 100 m[5].

Mistrzostwa Polski[edytuj]

Na mistrzostwach Polski seniorek na otwartym stadionie zdobyła pięć złotych medali, w tym cztery złote i jeden srebrny. W 1974 i 1975 wygrywała w sztafecie 4 x 100 m, w 1980 w biegu na 100 m i biegu na 200 m. W 1978 została wicemistrzynią w biegu na 100 m ppł[6].

Na halowych mistrzostwach Polski seniorek zdobyła cztery złote, trzy srebrne i jeden brązowy medal. W 1979, 1980 i 1981 wygrywała na 60 m, w 1981 na 60 m ppł. Na tym ostatnim dystansie zdobyła także trzy srebrne medale (1977, 1978, 1980) i jeden medal brązowy (1979)[7].

Rekordy[edytuj]

1 marca 1980, w finale halowych mistrzostw Europy, poprawiła wynikiem 7,77 halowy rekord świata w biegu na 60 m ppł, wynoszący 7,84 i należący od 16 lutego tego roku do Grażyny Rabsztyn. Rekord ten poprawiła następnie w dniu 5 marca 1983 Bettine Jahn, uzyskując wynik 7,75[8].

21 lutego 1981, w finale halowych mistrzostw Europy, wyrównała wynikiem 6,74 halowy rekord świata w biegu na 50 m ppł[9]., należący od 4 lutego 1973 do Annelie Ehrhardt. Rekord ten poprawiła 26 stycznia 1986 Cornelia Oschkenat, uzyskując wynik 6,73[10].

W 1979 i 1980 klasyfikowana w 1. dziesiątce najlepszych płotkarek na listach światowych (1979 - 3 m. z wynikiem 12,63 (za Grażyną Rabsztyn i Lucyną Langer, 1980 - 6 m. z wynikiem 12,66)[11].

Jej rekordy świata na 50 m ppł i 60 m ppł pozostają aktualnym rekordami Polski (rekord Polski na 50 m ppł należał od 11 lutego 1979 do Danuty Perki i wynosił 6,76).

Inne rekordy życiowe: bieg na 100 m - 11,44 (17.05.1980), bieg na 200 m - 23,40 (31.07.1978 - w biegu eliminacyjnym mistrzostw Europy), bieg na 100 m przez płotki - 12,63 (18.06.1979 - jest trzecią Polką w tabeli najlepszych wyników, po Grażynie Rabsztyn i Lucynie Langer-Kałek), bieg na 60 m (hala) - 7,29 (2 marca 1980 - w półfinale halowych mistrzostw Europy).

Zycie prywatne[edytuj]

Jest absolwentką Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, żoną olimpijczyka Piotra Bielczyka, matką olimpijczyka Michała Bielczyka[12].

Przypisy

  1. Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 395
  2. Francisco Ascorbe i inni History of the European Athletics Championship. Statistics Handbook, wyd. Barcelona 2010, s. 388 i 904
  3. Francisco Ascorbe i inni European Indoor Handbook. History of the European Indoor Championship, wyd. Madryt 2005, s. 424
  4. Francisco Ascorbe, Félix Capilla, José Luis Hernández History of the European Cup. Statistics handbook, wyd. Malaga 2006, s. 144, 150
  5. Wyniki MEJ 1975 na stronie wjah.co.uk
  6. Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece, wyd. Bydgoszcz 2011, s. 350
  7. Daniel Grinberg i inni Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924-2014, wyd. Warszawa-Sopot 2014, s. 426
  8. Francisco Ascorbe i inni European Indoor Handbook. History of the European Indoor Championship, wyd. Madryt 2005, s. 473
  9. Daniel Grinberg i inni Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924-2014, wyd. Warszawa-Sopot 2014, s. 39
  10. IAAF: Senior Indoor. 50 metres hurdles women
  11. Janusz Waśko Polscy lekkoatleci na listach światowych 1921-2010, wyd. Zamość 2011, s. 108
  12. Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 395

Bibliografia[edytuj]

  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 395

Linki zewnętrzne[edytuj]