Zofia Falkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Falkowska
Data urodzenia 2 czerwca 1915
Data śmierci 30 października 1993
profesor doktor habilitowana nauk medycznych
Specjalność: okulista
Odznaczenia
Odznaka 1000-lecia Państwa PolskiegoWarszawski Krzyż Powstańczy
Grób Zofii Falkowskiej na Starych Powązkach

Zofia Falkowska (ur. 2 czerwca 1915, zm. 30 października 1993) – profesor, doktor habilitowana, kierownik kliniki okulistycznej w Warszawie. Uczestniczka powstania warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Adolfa Falkowskiego i Kazimiery Kobylińskiej. Brała udział w Powstaniu Warszawskim na Śródmieściu-Południe w Oddziale „Bakcyl” (Sanitariat Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej)[1]. Pod koniec lat 40-tych XX wieku, utworzyła w klinice Pracownię Widzenia Obuocznego, ze specjalnością choroby zezowej. W latach 1963-1977 była kierownikiem Katedry i Kliniki Okulistycznej i Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie jako pierwsza w Polsce i Europie wprowadziła leczenie laserowe i utworzyła pierwszą w kraju pracownię diagnostyki ultradźwiękowej. W 1980 roku czynnie angażowała się w działalność społeczno-polityczną[2]. Jest pochowana na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 183-2-19)[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powstańcze biogramy. Zofia Falkowskal
  2. Zofia Falkowska
  3. Cmentarz Stare Powązki: STANISŁAW FALKOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-02].