Zofia Kowerska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia Kowerska
Zofia z Przewłockich Kowerska
Juliusz Werski, Rzędzina[1]
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1845, Wronów[1]
Data i miejsce śmierci 20 marca 1929, Warszawa[1]
Zawód pisarka, krytyczka literacka[1]
Gatunki powieść, nowela[1]
Ważne dzieła Wydalona, O wychowaniu macierzyńskim

Zofia Kowerska z Przewłockich herbu Przestrzał (ur. 11 grudnia 1845 we Wronowie, zm. 20 marca 1929 w Warszawie) – polska powieściopisarka, nowelistka i krytyczka literacka.

Była córką Józefa Przewłockiego i Zofii z Koźmianów (bratanicy Kajetana i Józefa Szczepana), siostrą Konstantego i Marii Gustawowej Świda-Polny.

Nagrodzona przez „Tygodnik Ilustrowany” za nowelę Wydalona, poruszającą temat rugów pruskich. Jej publikacje prasowe miały charakter wychowawczo-patriotyczny. Jest również autorką książek dla dzieci i literatury pedagogicznej. Za rozprawę O wychowaniu macierzyńskim otrzymała nagrodę tygodnika „Bluszcz”. Jej twórczość tłumaczono na język francuski, niderlandzki oraz czeski[1].

Była żoną ziemianina Stefana Franciszka Kowerskiego herbu Białynia (1824-1901), syna Jana Pawła i Brygidy z Niewiarowiczów, z którym miała czworo dzieci[2]:

  • Stanisława Józefa (1869-1940), męża Marii z Popielów (córki Pawła i Marii z Zamoyskich), a po jej śmierci Marii z Horodyńskich (córki Zbigniewa)
  • Zofię (1871-1946), żonę Antoniego Rząda
  • Witolda
  • Wandę (1880-1967), żonę Feliksa Drużbackiego

Wybrana twórczość[1][edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]