Zofia Kruszyńska-Gust

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Kruszyńska-Gust
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1952
Gdańsk, Polska
Zawód, zajęcie nauczycielka
Uczelnia Uniwersytet Gdański
Małżeństwo Ireneusz Gust
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności

Zofia Kruszyńska-Gust (ur. 10 maja 1952 w Gdańsku) – polska nauczycielka, związana z opozycją od końca lat 70. XX wieku, współpracowniczka Komitetu Obrony Robotników. Od 2006 do 2010 pracownica Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1975 ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Po studiach stażystka i pracownica Wydziału Koła Gospodyń Wiejskich Wojewódzkiego Związku Kółek Rolniczych w Gdańsku, a w latach 1979–1980 nauczycielka w szkole podstawowej w Gdańsku.

W końcu lat 70. XX wieku związała się z opozycją, została współpracowniczką Komitetu Obrony Robotników. Uczestniczyła w protestach, kolportowaniu niezależnych wydawnictw, w 1979 współzałożycielka i sygnatariuszka deklaracji ideowej Ruchu Młodej Polski[1]. Była uczestniczką Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO)[2]. W sierpniu 1980 uczestniczyła w strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina i Porcie Gdańskim[3]. W latach 80. była pracownicą Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność", na przełomie lat 80. i 90. XX wieku także sekretarką Lecha Wałęsy.

W kolejnych latach ponownie wróciła do zawodu nauczycielki i pracowała w zawodzie do 2003. Później została inspektorem w Urzędzie Miasta Gdańska i zaangażowała się ponownie w działalność polityczną. Była dyrektorką biura europosłanki Anny Fotygi, a w 2006 została pracownicą Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, pełniąc funkcję m.in. Zastępcy Szefa Gabinetu Prezydenta RP.

10 kwietnia 2010 jako jedyna nie stawiła się do odprawy na lotnisku Okęcie na lot samolotem rządowym, którym delegacja Polski miała udać się na obchody związane z 70. rocznicą zbrodni katyńskiej, a który rozbił się przy podchodzeniu do lądowania na lotnisku Smoleńsk-Siewiernyj w Smoleńsku[4][5].

Jej mężem był Ireneusz Gust[1].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Za zasługi otrzymała w 2001 odznakę Zasłużony Działacz Kultury, a w 2005 prezydent Gdańska wyróżnił ją pamiątkowym medalem z okazji 25-lecia podpisania porozumień sierpniowych jako jedną ze 130 osób związanych z działalnością opozycyjną w latach 70. i 80. XX w.[6] 30 sierpnia 2018 została odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Piotr Zaremba Młodopolacy, wyd. Arche, Gdańsk 2000, str. 88
  2. Piotr Rachtan: ROPCiO (pol.). Kontrasty. [dostęp 2010-04-11].
  3. Zofia Kruszyńska-Gust. gdansk.ipn.gov.pl, sierpień 2018.
  4. Agencja Gazeta: Prezydent Lech Kaczyński nie żyje. Katastrofa samolotu w Smoleńsku (pol.). gazeta.pl. s. 3. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  5. Gazeta Wyborcza Trójmiasto: Miała lecieć z prezydentem. W ostatniej chwili zrezygnowała (pol.). gazeta.pl. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  6. Pamiętając o bohaterach (pol.). Gazeta Wyborcza, 11 listopada 2005. [dostęp 2012-12-19].
  7. „Państwo polskie jest wam wdzięczne”. Uroczystość wręczenia Krzyży Wolności i Solidarności – Gdańsk, 30 sierpnia 2018. gdansk.ipn.gov.pl, 30 sierpnia 2018. [dostęp 31 sierpnia 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Arkadiusz Kazański: Zofia Kruszyńska-Gust (pol.). Encyklopedia Solidarności. [dostęp 10 kwietnia 2010].