Przejdź do zawartości

Zofia Ołdak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zofia Ołdak
Zofia Wdówkówna-Ołdak
Data i miejsce urodzenia

14 maja 1930
Łódź

Data śmierci

3 grudnia 2025

Zawód

reżyser, operator filmowy

Lata aktywności

1961–1991

Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Zofia Ołdak (znana też jako Zofia Wdówkówna lub Zofia Wdówkówna-Ołdak) (ur. 14 maja 1930[1] w Łodzi, zm. 3 grudnia 2025[2]) – polska reżyserka, animatorka i operatorka filmowa.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka Wydziału Operatorskiego PWSFiT w Łodzi (1960, dyplom 1962). Debiutowała w Studio Małych Form Filmowych Se-ma-for w 1961 roku animacją lalkową Hydraulicy. W Studio tym zrealizowała jeszcze lalkowy film Klient nasz pan (1963). Od 1964 roku związała się ze Studiem Miniatur Filmowych w Warszawie gdzie pracowała do roku 1991, z przerwą na realizację serialu o Plastusiu w Se-ma-forze[3].

Zrealizowała ok. 40 filmów krótkometrażowych (animowanych, fabularnych dla dzieci i dla dorosłych oraz dokumentalnych). Znana przede wszystkim ze swoich krótkometrażowych filmów animowanych dla dzieci i młodzieży. Jest autorką takich animacji, jak m.in. O grzebieniu, który nie chciał myć zębów (1966), Pchła Szachrajka (1967), Co się zdarzyło w szatni? (1970), Uwaga! Pociąg! (1973), Nie wolno (1974), Czerwone stop! Zielone jedź! (1979), Tato, nie bój się dentysty (1985). Największą popularność przyniosły jej dwie serie filmowe – Piesek w kratkę (1968–1971) i Plastusiowy pamiętnik (1980–1981). Jest reżyserką i scenarzystką jednego filmu fabularnego Halo, jestem tutaj! (1991).

W środowisku filmowym znana też jako wieloletnia (od 1968) działaczka Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Ponadto należała do: SPATiF-ZASP (1962–1968), ZAiKS-u (od 1962), AIFA (Association Internationale du Film d’Animation, od 1971) czy Centre International du Film pour l’Enfance et la Jeunesse.

10 października 2012 roku, w dniu rozpoczęcia trzeciej edycji Se-Ma-For Film Festival w Łodzi, w ramach projektu Łódź Bajkowa odsłonięto pomnik Plastusia – bohatera serialu w reżyserii Zofii Ołdak[4].

Jest jedną z bohaterek książki Jerzego Armaty Anima. Mistrzowie polskiej animacji (wyd. EGoFILM, Warszawa 2025)[5].

Została pochowana 12 grudnia 2025 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[6].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • III Nagroda na Festiwalu Etiud PWSFTviT w Warszawie za etiudę Rebus (1960)
  • II Nagroda „Srebrny Smok Wawelski” na III Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie w kategorii filmów animowanych za Klient nasz pan (1963)
  • Srebrne Koziołki na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Młodego Widza „Ale Kino!” w Poznaniu za film animowany Sam jak pies (1969)
  • Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży (1984)
  • Odznaka Honorowa ZAiKS-u (1988)[7]
  • Nagroda na VII FF Katolickich w Niepokalanowie dla najlepszego filmu katechetycznego, dla filmu Hallo, jestem tutaj! (1992)
  • Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008)[8]
  • Nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich (2015)[9]
  • Platynowe Koziołki przyznane na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Młodego Widza „Ale Kino!” w Poznaniu za całokształt działalności twórczej (2015)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Film Polski, Zofia Ołdak [online] [dostęp 2025-12-09] (pol.).
  2. Facebook [online], www.facebook.com [dostęp 2025-12-08].
  3. artykuł Zofia Ołdak – władczyni przedmiotów autor Karol Jachymek [1]
  4. Turystyczna Lodz.pl[2]
  5. Anima. Mistrzowie polskiej animacji, spotkanie z Jerzym Armatą autorem książki. animocje.com, 12 kwietnia 2025.
  6. Aneta Polak: Pogrzeb Zofii Ołdak, wybitnej reżyserki. Podano szczegóły. o2.pl, 9 grudnia 2025. [dostęp 2025-12-12].
  7. Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], www.zaiks.org.pl [dostęp 2025-05-19].
  8. Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2025-05-20].
  9. Portal SFP[3]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]

Zofia Ołdak w bazie filmpolski.pl