Zofia Stępień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zofia Stępień (ur. 1 sierpnia 1939 w Częstochowie) – polska robotnica, działaczka Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, członkini Biura Politycznego KC PZPR

W 1955 ukończyła zasadniczą szkołę zawodową w Częstochowie. Z zawodu włókniarka, pracowała jako pomoc snowacza w Częstochowskich Zakładach Przemysłu Lniarskiego Stradom (od 1963 r.). Członek PZPR od 1965 roku, I sekretarz Podstawowej Organizacji Partyjnej w zakładzie pracy (1975-1982), członek egzekutywy Komitetu Zakładowego w Częstochowskich Zakładach Przemysłu Lniarskiego Stradom (1984-1986). Członek egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Częstochowie (1982-1986). W latach 1981-1984 zastępca członka, a od 1984 członek Komitetu Centralnego PZPR. Na X Zjeździe PZPR w lipcu 1986 wybrana została w skład Biura Politycznego KC PZPR jako przedstawicielka klasy robotniczej, była drugą po Zofii Grzyb kobietą wybraną do najwyższego, 12-osobowego kierowniczego gremium partii komunistycznej. W latach 1987–1989 była ponadto przewodniczącą Komisji ds. Rodziny KC PZPR. W Biurze Politycznym pozostawała do X Plenum KC PZPR w grudniu 1988, kiedy to generał Wojciech Jaruzelski przeprowadził rekonstrukcję BP. Z Biura odeszli wówczas, obok Zofii Stępień, między innymi: Józef Baryła, Jan Główczyk, Tadeusz Porębski oraz Zbigniew Messner. Do rozwiązania PZPR w styczniu 1990 pozostawała w składzie Komitetu Centralnego.

Jej działalność nie odbiła się szerokim echem, formalnie jednak w latach 1986–1988 należała do wąskiej grupy najważniejszych osób w PRL.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • T. Mołdawa, Ludzie władzy 1944-1991, Warszawa 1991, s. 426
  • Encyklopedia Historii Polski, Warszawa 1996
  • Kto jest kim w Polsce 1989, Warszawa 1989, str. 1253-1254