Zofia Zamenhof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Zamenhof
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1889
Chersoń, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 1942
Obóz zagłady w Treblince
Zawód, zajęcie pediatra
Rodzice Ludwik Zamenhof, Klara Zamenhof
Krewni i powinowaci Adam i Lidia (rodzeństwo)
Zofia-Zamenhof-signature.svg
Od lewej: Wanda, Adam, Zofia i Ludwik Krzysztof Zamenhofowie, ok. 1935

Zofia Zamenhof (esp. Sofio Zamenhof; ur. 1 grudnia?/13 grudnia 1889 w Chersoniu, zm. 1942 w Treblince) – polska lekarz pediatra i internista żydowskiego pochodzenia, córka Ludwika (1859–1917) i Klary Zamenhof (1863–1924), siostra Lidii (1904–1942) i Adama (1888–1940).

Podczas II wojny światowej została przesiedlona do getta warszawskiego, gdzie kontynuowała pracę lekarza. Podczas wielkiej akcji wysiedleńczej w sierpniu 1942 trafiła na Umschlagplatz. Mimo iż, jako lekarz, miała możliwość nie wejść do wagonu, nie chciała zostawić swoich małych pacjentów i razem z nimi pojechała do obozu zagłady w Treblince, gdzie zginęła w komorze gazowej.

Jej symboliczny grób (tablica pamiątkowa przy grobie Klary Zamenhof) znajduje się na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Symboliczny grób Zofii Zamenhof w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joanna Iwaszkiewicz: Wtedy kwitły forsycje. Pamięci dzieci – ofiar Holocaustu. Warszawa: bis, 2002. ISBN 83-88461-65-6.