Zond 8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zond 8
Zond L1 drawing.png
Szkic statku typu 7K-Ł1
Inne nazwy 7K-Ł1 No. 14
Zaangażowani ZSRR
Indeks COSPAR 1970-088A
Indeks NORAD 04591
Rakieta nośna Proton K/D
Miejsce startu Bajkonur, Kazachska SRR
Cel misji Księżyc
Orbita (docelowa, początkowa)
Okrążane ciało niebieskie Ziemia
Perycentrum 200 km[1]
Apocentrum 400 000 km[1]
Okres obiegu 15 562,22 min[1]
Nachylenie 51,6[1]°
Czas trwania
Początek misji 20 października 1970 (19:55:39[2] UTC)
Powrót na Ziemię 27 października 1970
Wymiary
Masa całkowita 5390[1] kg

Zond 8 (ros. Зонд 8) – ostatnia radziecka bezzałogowa misja statku Sojuz 7K-Ł1 w ramach programu Zond[3].

Cel misji[edytuj]

Celem programu Zond było wysłanie dwóch kosmonautów, by okrążyli Księżyc i wrócili na Ziemię. Cel nie został osiągnięty. Statek Zond 8 realizował bezzałogowy program podobny do programu sondy Zond 7.

Przebieg misji[edytuj]

Ostatnim zrywem programu był start Zond 8 w dniu 20 października 1970 roku z kosmodromu Bajkonur w Kazachstanie. 24 października Ł1 pomyślnie obleciał Księżyc w odległości 1110,4 km. Wykonał czarno-białe i kolorowe zdjęcia powierzchni Księżyca oraz przeprowadził różne badania naukowe[2]. W drodze powrotnej doznał awarii układu orientacji w przestrzeni. Wejście w atmosferę nastąpiło 27 października 1970 roku po trajektorii balistycznej i statek wodował na Oceanie Indyjskim, 730 km na południowy wschód od archipelagu Czagos[4].

Misja ta zaledwie powtórzyła niepełny sukces Zond 5. Był to trzynasty statek kosmiczny typu 7K-Ł1. Czternasty i piętnasty, wyposażone do lotu okołoksiężycowego, nie zostały już nigdy użyte. W trakcie lotu radzieckie wysokogórskie obserwatorium astronomiczne w Górach Ałtaju wykonało zdjęcia sondy z odległości 348 000 km od Ziemi[5].

Przypisy

  1. a b c d e Mark Wade: Soyuz 7K-L1 (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2013-06-30].
  2. a b Zond 8 (ang.). W: NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2013-07-15].
  3. Edmund Staniewski, Ryszard Pawlikowski: 15 lat podboju kosmosu 1957–1972. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 121.
  4. Praca zbiorowa: Kosmonautyka. Ilustrowana Encyklopedia dla wszystkich. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1971, s. 413, seria: Ilustrowana Encyklopedia Techniki dla Wszystkich.
  5. James Harford: Korolow. O krok od zwycięstwa w wyścigu na Księżyc. Warszawa: Prószyński i S-ka SA, s. 308. ISBN 83-7469-165-4.

Bibliografia[edytuj]

  • T.A. Heppenheimer, Podbój Kosmosu, Wydawnictwo Amber, Warszawa 1997, ​ISBN 83-7169-852-6