Zupa rumfordzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zupa rumfordzka

Zupa rumfordzka – pożywna zupa przygotowywana na wywarze z kości, tłuszczu zwierzęcego lub skór wieprzowych z dodatkiem ziemniaków, kasz i sezonowych warzyw.

Nazwa pochodzi od Benjamina Thompsona hr. Rumford, amerykańskiego działacza społecznego i wynalazcy usprawnień w sposobach ogrzewania, oświetlenia i wyżywienia.

Zupa jest połączeniem krupniku i grochowej, powinna być gęsta, a także wysokokaloryczna, aby jak najniższym kosztem zaspokoić głód i dodać sił do ciężkiej pracy fizycznej. Fasola lub groch muszą być rozgotowane, a następnie dodaje się pokrojone w kostkę ziemniaki, kaszę lub ryż i warzywa.

Na ziemiach polskich zupa ta pojawiła się na początku XIX wieku i była przygotowywana przez organizacje społeczno-charytatywne, prowadzące kuchnie dla ubogich i bezdomnych. W Warszawie działało Towarzystwo Zupy Rumfordzkiej, które żywiło od 120 do 250 osób dziennie; utrzymywało się ono z dobrowolnych datków i darowizn.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]