Przejdź do zawartości

Zuzanna Topolińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zuzanna Topolińska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

21 stycznia 1931
Warszawa

Zawód, zajęcie

językoznawczyni

Narodowość

polsko-macedońska

Tytuł naukowy

prof. dr hab.

Edukacja

1959 - doktorat, 1964 - habilitacja Uniwersytet Warszawski

Alma Mater

Uniwersytet Łódzki

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski - 1974 prof. nadzw., 1978 prof. zw., PAN - od 1975 prof.

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP Order Jugosłowiańskiej Flagi II klasy (SFR Jugosławii) Medal Zasługi Macedonii Północnej (Macedonia Płn.)

Zuzanna Elżbieta Topolińska (ur. 21 stycznia 1931 w Warszawie) – polska językoznawczyni, slawistka[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Zuzanna Topolińska urodziła się w Warszawie, w rodzinie inteligenckiej. Jej ojciec był historykiem, przed wojną pracował jako dyrektor programowy w Polskim Radiu. Maturę zdała w 1948 roku w Gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Kielcach[2].

Podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim (planowała studiować reżyserię w Wyższej Szkole Teatralnej, czego warunkiem było ukończenie studiów filologicznych). Wśród jej wykładowców byli Zdzisław Stieber, Tadeusz Kotarbiński i Stefania Skwarczyńska. Studia ukończyła w 1952 roku[3], po czym podjęła pracę w Państwowym Instytucie Wydawniczym. Dzięki współpracy ze Zdzisławem Stieberem przeszła do tworzonej przez niego Pracowni Dialektologicznej Polskiej Akademii Nauk, która później stała się Instytutem Slawistyki PAN[2].

W 1959 uzyskała stopień doktora na Uniwersytecie Warszawskim (promotorem był Zdzisław Stieber), habilitację uzyskała w 1964 roku, na tej samej uczelni. W 1974 roku uzyskała tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1978 profesora zwyczajnego[2].

Była profesorem wizytującym na University of Chicago (1967) oraz UCLA (1988)[3].

Od 1975 profesor Instytutu Języka Polskiego PAN, od 1983 członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1991 – PAU, także członek Macedońskiej Akademii Nauk i Sztuk. Tworzy prace z zakresu fonologii, iloczasu, składni, dialektologii polskiej i słowiańskiej, m.in.: Stosunki iloczasowe polsko-pomorskie (1964), Kashubian (1980), Remarque on the Slavic Nounphrase (1984, wspólnie z Bożidarem Widoeskim), Język, człowiek, przestrzeń (1999), Języki słowiańskie w perspektywie ekolingwistycznej (2003, wspólnie z Władysławem Lubasiem i Ivanem Ohnheiserem), słownik polsko-macedoński i macedońsko-polski (wspólnie z Božidarem Widoeskim i Włodzimierzem Pianką). W Instytucie Języka Polskiego PAN kierowała zespołem, który doprowadził do wydania zespołowej Gramatyki języka polskiego t. 1-2 (1983). Od wielu lat mieszka w Macedonii w Skopje (gdzie pracowała w Macedońskiej Akademii Nauk i Umiejętności, a także na Uniwersytecie im. Cyryla i Metodego). Uzyskała obywatelstwo macedońskie; jest członkinią Macedońskiej Akademii Nauk (MANU).

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. jubileusz profesor Zuzanny Topolińskiej [online], Bing [dostęp 2026-01-16].
  2. a b c Z PRZESZŁOŚCI POLONISTYCZNEGO JĘZYKOZNAWSTWA W UNIWERSYTECIE ŁÓDZKIM. „ACTA UNIVERSITATIS LODZIENSIS FOLIA LINGU1STICA”. 38, 1999. (pol.). 
  3. a b Acad. Zuzanna Topolińska. [w:] Macedonian Academy of Sciences and Art [on-line]. [dostęp 2019-11-22]. (ang.).
  4. M.P. z 2024 r. poz. 425
  5. Акад. Зузана Тополињска (Zuzanna Topolińska). manu.edu.mk. [dostęp 2024-02-02]. (mac.).
  6. Претседателот Пендаровски одликуваше шестмина македонисти со Медал за заслуги за Република Северна Македонија [online], pretsedatel.mk, 30 stycznia 2024 [dostęp 2024-02-02] (mac.).
  7. Professor Honoris Causa and Doctor Honoris Causa at Ss. Cyril and Methodius University [online], archive.ukim.edu.mk [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  8. Laury akademickie dla profesor zuzanny topolińskiej [online] [dostęp 2026-01-16].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Encyklopedia języka polskiego, pod red. S. Urbańczyka i M. Kucały, wyd. 3, Wrocław 1999