Związek Peowiaków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Związek Peowiaków
Ilustracja
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
Data założenia 17 marca 1929
brak współrzędnych
Członkowie Związku Peowiaków podczas pogrzebu gen. Gustawa Orlicz-Dreszera

Związek Peowiaków – polska organizacja kombatancka skupiająca byłych członków Polskiej Organizacji Wojskowej, powstała w 1929 w wyniku przekształcenia się, działającej od 1922 Polskiej Organizacji Wolności, której prezesem był inż. Jan Pohoski.

Podczas zjazdu delegatów Polskiej Organizacji Wolności, który odbył się w dniach 8–9 grudnia 1928 w Warszawie, został przyjęty wniosek Zarządu Głównego o następującej treści: Zlikwidować Polską Organizację Wolności i stworzyć Zw[iązek] byłych członków P.O.W. oraz wybrać zarząd P[olskiej] O[rganizacji] Wolności na prawach komisji likwidacyjnej i organizacyjnej dla P[olskiej] O[rganizacji] Wojskowej.[1]. W dniu 17 marca 1929 odbył się w Warszawie zjazd założycielski Związku Peowiaków. Prezesem ZP został wybrany Adam Koc [2]. 20 listopada 1932 na walnym zjeździe ZP prezesem zarządu głównego został wybrany Stefan Hubicki[3].

Zarząd główny ZP mieścił się do 1939 przy ul. Zielnej 45 w Warszawie[4].

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Członkowie Związku Peowiaków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zjazd Polskiej Organizacji Wolności. „Polska Zbrojna”. Nr 344, s. 5, 12 grudnia 1928. 
  2. Zjazd b. członków P. O. W. w stolicy. „Polska Zbrojna”. Nr 76, s. 1, 18 marca 1929. 
  3. Zjazd P. O. W.. „Kurier Warszawski”. Nr 322, s. 4, 21 listopada 1932. 
  4. Ze świata kombatanckiego. „Naród i Wojsko”. Nr 4, s. 11, 15 lutego 1939.