Związek Spółek Zarobkowych i Gospodarczych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bank Związku Spółek Zarobkowych S.A.
Data założenia 1886
Lokalizacja Poznań
Prezes Wacław Staniszewski
Rodzaj banku bank operacyjno-handlowy
Kapitał własny 20 mln zł

Związek Spółek Zarobkowych i Gospodarczych w Poznaniu – najstarsza centrala polskich spółek kredytowych w Wielkopolsce, powstała w 1871 jako Związek Spółek Polskich. Związek miał za zadanie popieranie istniejących spółek, zakładanie nowych oraz pomoc w wymianie finansowej.

Patroni Związku: (księża): Augustyn Szamarzewski (do 1891), Piotr Wawrzyniak (do 1910), Stanisław Adamski (do 1926). Związek istniał do 1939.

Organem finansowym związku był Bank Związku Spółek Zarobkowych SA w Poznaniu, założony w 1885 przez Związek Spółdzielni Zarobkowych zrzeszający polskie spółdzielnie kredytowe zaboru pruskiego; udzielał pożyczek, wspierał rozwój rolnictwa, a także przemysłu, na pocz. XX w. objął operacjami pozostałe zabory; po 1918 wykupywał przedsiębiorstwa niemieckie. W latach 1918–1939 należał obok Banku Handlowego w Warszawie SA do największych banków prywatnych na ziemiach polskich; zlikwidowany w 1950.

W latach 1918-1939 bank prowadził oddziały w Gdańsku przy Holzmarkt 18 (ob. Targ Drzewny) oraz w Toruniu przy ul. Szerokiej 14[1].

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

W latach 1897-1899 bank wybudował budynek w al. Marcinkowskiego 26. W 1920 przeniósł się na pl. Wolności 15.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Czajka, Marcin Kamler, Witold Sienkiewicz: Leksykon Historii Polski, Wiedza Powszechna Warszawa 1995, 1263 s., ​ISBN 83-214-1042-1
  • Piotr Czerwiński: Vademecum Historia – cz. 1, Greg Kraków 1998, 359 s., ​ISBN 83-87139-15-7
  • Wojciech Morawski: Słownik Historyczny Bankowości Polskiej do 1939 roku, Muza SA Warszawa 1998, 208 s., ​ISBN 83-7079-947-7