Związki alifatyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Związki alifatyczne, związki łańcuchowe – w tradycyjnej polskiej[a] nomenklaturze chemicznej: węglowodory i inne związki organiczne, nasycone (jak alkany) lub nie (jak alkeny i alkiny), w których atomy węgla są powiązane w łańcuchy proste lub rozgałęzione, lecz nie zamknięte.

W tym znaczeniu przeciwstawia się je więc wszystkim organicznym związkom cyklicznym, zarówno aromatycznym, jak i niearomatycznym. Te drugie nazywane są cykloalifatycznymi lub alicyklicznymi.

Obecnie, zgodnie z nazewnictwem Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC), przez związki alifatyczne rozumie się wszystkie związki organiczne niearomatyczne (również te o łańcuchach zamkniętych)[1].

Uwagi

  1. również czeskiej, rosyjskiej, hiszpańskiej i kilku innych

Przypisy

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Aliphatic compounds, [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson, Compendium of Chemical Terminology (Gold Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, wyd. 2, Oxford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata, Aliphatic compounds, A. Jenkins (aktualizowanie), 2006–, DOI10.1351/goldbook.A00217 (ang.).