Zygmunt Dembowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Dembowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1823
Warszawa
Data i miejsce śmierci 26 października 1896
Lwów
Poseł na Sejm Krajowy Galicji
Okres od 1882
do 1896

Zygmunt Dembowski herbu Jelita (ur. 14 marca 1823 w Warszawie, zm. 26 października 1896 we Lwowie) – polski ziemianin, właściciel Rokietnicy, poseł na Sejm Krajowy.

Był synem Ignacego Maurycego Dembowskiego i Eleonory Zboińskiej. Ok 1870 nabył wieś Kosienice. W 1882 został posłem do Sejmu Krajowego Galicji V kadencji z obwodu przemyskiego. Okręg ten reprezentował w VI kadencji i został wybrany w 1895 na kolejną VII kadencję. Zmarł jednak po pierwszej sesji, jego miejsce w grudniu 1896 zajął adwokat Władysław Czaykowski. W 1886 był wiceprezesem, a od 1889 do 1896 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie[1]. W 1889 był także prezesem dyrekcji Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego we Lwowie[2].

Jego pierwszą żoną była Helena Humnicka, z którą miał córkę Eugenię i syna Ignacego, zaś 1 grudnia 1881 ożenił się z Antoniną Marią Teresą Radziwiłł córką Konstantego Radziwiłła, która urodziła córkę, Adelę.[3]

Spoczywa w Kościele Świętej Trójcy 'w lesie" w Kosienicach[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]