Przejdź do zawartości

Blanka de Valois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Blanka de Valois
Ilustracja
Blanka de Valois - gotyckie popiersie w katedrze Św. Wita w Pradze
Królowa Rzymian (Niemiec)
Okres

od 1346
do 1348

Jako żona

Karol IV Luksemburski

Poprzedniczka

Małgorzata II z Hainaut

Następczyni

Anna Wittelsbach

Dane biograficzne
Dynastia

Walezjusze

Data urodzenia

1316

Data i miejsce śmierci

1 sierpnia 1348
Praga

Miejsce spoczynku

Katedra św. Wita w Pradze

Ojciec

Karol de Valois

Matka

Matylda de Chatillon

Mąż

Karol IV Luksemburski

Dzieci

Małgorzata Luksemburska
Katarzyna Luksemburska

Blanka i Karol IV
Blanka i Karol IV

Blanka de Valois, zwana też Małgorzatą (ur. 1316, zm. 1 sierpnia 1348 w Pradze) – królowa Czech i Niemiec, córka księcia Karola de Valois i Matyldy, córki Gwidona IV de Chatillon, hrabiego de Saint-Pol.

Wychowywała się na dworze swojego brata stryjecznego Karola IV, króla Francji, pod okiem jego żony Marii, siostry króla Czech Jana Luksemburskiego. W 1323 r. na dwór francuski przybył bratanek Marii, Wacław, który na bierzmowaniu przybrał imię Karola. Wkrótce zadecydowano o małżeństwie Blanki z następcą czeskiego tronu.

Ślub odbył się w maju 1329 r. Państwo młodzi mieli wówczas po 13 lat. Karol i Blanka mieli razem dwie córki:

Przez kilka lat po ślubie Karol przebywał u boku ojca we Włoszech, a Blanka w Luksemburgu. W 1334 r. przeniosła się do Pragi. Szybko nauczyła się języka czeskiego i niemieckiego. W 1336 r. do Pragi przybyła Beatrycze Burbon, nowo poślubiona żona króla czeskiego Jana Luksemburskiego, której opiekunką została Blanka.

11 czerwca 1346 r. jej mąż został wybrany królem Niemiec. Blanka została wówczas królową. Karol musiał jeszcze przez rok walczyć z cesarzem Ludwikiem Bawarskim, ale po jego śmierci w 1347 r. został jedynym królem. 26 sierpnia 1346 r. pod Crécy zginął teść Blanki, dzięki czemu jej mąż został królem Czech, a ona sama królową (koronacja odbyła się 2 września 1347).

Blanka zmarła w 1348 r., na rok przed oficjalną koronacją jej męża na króla Niemiec. Została pochowana w katedrze św. Wita. Jej śmierć była wielką stratą dla Karola. Małżeństwo to zostało zawarte z przyczyn politycznych (brat Blanki, Filip, został w 1328 r. królem Francji), ale z biegiem lat małżonków połączyło uczucie.