Łaziska (powiat opolski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Łaziska
wieś
Ilustracja
kaplica
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

opolski

Gmina

Łaziska

Liczba ludności (2021)

424[2][3]

Strefa numeracyjna

81

Kod pocztowy

24-335[4]

Tablice rejestracyjne

LOP

SIMC

0385313[5]

Położenie na mapie gminy Łaziska
Mapa konturowa gminy Łaziska, w centrum znajduje się punkt z opisem „Łaziska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Łaziska”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Łaziska”
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa konturowa powiatu opolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Łaziska”
Ziemia51°08′50″N 21°52′19″E/51,147222 21,871944[1]
Strona internetowa

Łaziskawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, siedziba gminy Łaziska[5][6].

Historycznie położone są w Małopolsce, w ziemi lubelskiej.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[7].

W latach 1954-1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łaziska. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo w gminie Łaziska[8]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 500 mieszkańców[9].

Wierni kościoła rzymsko-katolickiego należą do parafii św. Tomasza i św. Stanisława (numery domów od 1 do 30)[10] oraz parafii Wniebowzięcia NMP w Opolu Lubelskim (pozostałe numery)[11]. Znajduje się tu kaplica filialna parafii Wniebowzięcia NMP w Opolu Lubelskim[12].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Łaziska[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0385320 Łaziska-Majątek część wsi
0385336 Średnie Łaziska część wsi

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Rok 2003 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Liczba ludności 555 527 530 520 519 518 510 497 492 497 488
Źródło: Dane własne stanu ludności gminy podane na koniec roku[13]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś notowana w roku 1414 jako „Lassziska”, położona 6 km zachód od Opola. Historycznie w powiecie lubelskim, parafii Opole. W roku 1468 wieś graniczy z Kaliszankami i Niedźwiadą. Długosz podaje (1470-80) informację o granicy z Głodnem (Długosz L.B. t.III s.242). W roku 1496 wieś graniczy z Głodnem, Janiszowem, Niedźwiadą. Wieś była własnością szlachecką w roku 1414 dziedzicem był wówczas Goworko. w roku 1441 w księgach ziemskich występuje Grot z Chwalisławic sprzedaje on ⅓ wsi Łaziska za 100 grzywien Piotrowi z Wrzelowa. W roku 1468 w działach wymienia się Jana, 20 lat później w latach 1486–1496 dziedzicem (części czy całości nie wiadomo) był Stanisław Chobrzanski (w roku 1501-3 podsędek, od 1504-1507 sędzia ziemski lubelski). W księgach poborowych z lat 1531–1533 figuruje pobór z 3 łanów (Rejestr Poborowy). W roku 1529 dziesięcina z folwarku w wymiarze 2 grzywny oddawana była plebanowi w Opolu, z reszty wsi: biskupowi 24 groszy i plebanowi w Piotrawinie 7 grzywien (Liber Retaxationum 34, 437, 462)[14].

W wieku XIX Łaziska stanowiły wieś w powiecie nowoaleksandryjskim, gminie Kamień, parafii Piotrawin. Według spisu z roku 1827 we wsi było 20 domów i 190 mieszkańców. Według Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego dobra Łaziska składały się z folwarków: Łaziska i Średnie, wsi: Łaziska i Koszarów, od rzeki Wisły oddalone na 7 wiorst, posiadały rozległość wynoszącą 3680 mórg (około 2060 ha)[15].

Herb

Herb Łazisk stanowi postać Piotrowina[a] u boku św. Stanisława, występuje on zarówno w herbie gminy Łaziska jak i gminy Stanisławów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotrowin to bohater hagiograficznej legendy z XI wieku, zapisanej w Żywocie św. Stanisława Wincentego z Kielczy. Biskup krakowski św. Stanisław ze Szczepanowa zakupił od Piotra Strzemieńczyka z Janiszewa, zwanego Piotrowinem, dobra ziemskie na rzecz biskupstwa. Po śmierci Piotrowina jego spadkobiercy upomnieli się o ziemię. Postawiony przed sądem Stanisław wyjaśnił w jaki sposób wszedł w posiadanie ziemi, lecz nie dano mu wiary. Wówczas biskup Stanisław wszedł do kościoła w Piotrawinie, kazał otworzyć grób i wskrzesił Piotrowina, by ten poświadczył prawdę w procesie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 71674
  2. Wieś Łaziska w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-05-05], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  3. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-05-05].
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 688 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  5. a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-02-13].
  6. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  7. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  8. Raport O stanie gminy za rok 2021. Sołectwa s. 4
  9. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  10. Oficjalna Strona Parafii Rzymskokataolickej w Piotrawinie - OFICJALNA STRONA INTERNETOWA PARAFII PIOTRAWIN [online], www.parafiapiotrawin.eu [dostęp 2023-11-29].
  11. Dominik Panas, Parafia – Archidiecezja Lubelska [online] [dostęp 2023-11-29] (pol.).
  12. Parafia Rzymskokatolicka p.w. Wniebowzięcia NMP w Opolu Lubelskim – Parafia Opole Lubelskie [online] [dostęp 2023-11-29] (pol.).
  13. Dane własne stanu ludności gminy podane na koniec roku
  14. Łaziska, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
  15. Łaziska (12), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 622.