Augustus Lane-Fox Pitt-Rivers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Augustus Lane-Fox Pitt-Rivers
Ilustracja
Data urodzenia

14 kwietnia 1827

Data śmierci

4 maja 1900

Zawód, zajęcie

generał, archeolog, antropolog

Alma Mater

Royal Military Academy Sandhurst

Augustus Lane-Fox Pitt-Rivers (ur. 14 kwietnia 1827, zm. 4 maja 1900) – angielski generał, archeolog, antropolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zbiory gromadził ok. 1851/1852 r.[1] W 1859 r. wstąpił do Królewskiego Towarzystwa Geograficznego[1].

Pierwsze prace wykopaliskowe prowadził w latach 60. XIX wieku w Irlandii. Dalsze doświadczenie zdobył współpracując z Williamem Greenwellem podczas wykopalisk kurhanów w Yorkshire Wolds (1867). W latach 1881–1896 w swojej posiadłości w Cranborne Chase w południowej Anglii prowadził prace wykopaliskowe. Tworzył profile i plany. Notowano dokładne położenie każdego wydobywanego przedmiotu, znalezisko namierzano trójwymiarowo. Ziemię usuwano metodą arbitralną. Wyniki swych prac opublikował w czterotomowej publikacji.

Poglądy naukowe[edytuj | edytuj kod]

Ewolucja kulturowa[edytuj | edytuj kod]

Uważał, że historię kultury należy badać z perspektywy darwinowskiej teorii ewolucji[2][1].

Gatunek ludzki[edytuj | edytuj kod]

Za wyróżnik gatunku ludzkiego uważał wytwarzanie (a nie tylko używanie) narzędzi[3] (sugerował, że rozróżnienie to odnosi się również do języka jako środka komunikacji - czyli używania, oraz tworzenia słów - czyli wytwarzania)[3].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W Oksfordzie istnieje Muzeum Uniwersyteckie Historii Naturalnej im. Pitta Riversa[4]. Z placówką związane były m.in. antropolożki Winifred Blackman i Barbara Freire-Marreco. Ta ostatnia przekazała placówce 845 eksponatów m.in. z Kanady, Chin, Kongo, Cypru, Francji, Niemiec, Indii, Włoch, Meksyku, Czarnogóry, Maroko, Holandii, Nigerii, Polski, Portugalii, Rosji, Hiszpanii, Tanzanii, Turcji, Ukrainy i USA). W latach 1909–1910 na polecenie Henry'ego Balfoura skatalogowała kolekcję amuletów i magicznych przyrządów w muzeum[5]. W latach 1938–1959 kierowniczką muzeum była Beatrice Blackwood[6], która podczas badań terenowych w USA zbierała eksponaty dla muzeum[7]. W placówce przechowywane są m.in. nagrane przez nią filmy ilustrujące życie plemion na terenie Nowej Gwinei (trzy szpule szesnastomilimetrowych taśm)[8], jak również eksponaty przywiezione z Wyspy Wielkanocnej przez Katherine Routledge[9].

Przyznawane jest też wyróżnienie upamiętniające archeologa – Medal Riversa. W 1943 Królewski Instytut Antropologiczny przyznał go Beatrice Blackwood[5][10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Peter Rivière, General Pitt-Rivers and the Evolutionist Anthropologists, „Museum History Journal”, 7 (2), 2014, s. 155–167, DOI10.1179/1936981614Z.00000000029, ISSN 1936-9816 (ang.).
  2. On the Evolution of Culture (1875), [w:] Augustus Lane-Fox Pitt-Rivers, The Evolution of Culture and Other Essays, J.L. Myres (red.), Oksford: Clarendon Press, 1906, s. 20-44 (ang.).
  3. a b On the Evolution of Culture (1875), [w:] Augustus Lane-Fox Pitt-Rivers, The Evolution of Culture and Other Essays, J.L. Myres (red.), Oksford: Clarendon Press, 1906, s. 31-32 (ang.).
  4. Muzeum Historii Naturalnej w Oxfordzie historia i atrakcje [online], 19 października 2021 [dostęp 2022-02-11] (pol.).
  5. a b Frances Larson, Pionierki. Maria Czaplicka i nieznane bohaterki antropologii, wyd. 1, Kraków: Znak Litera Nova, 2021, ISBN 978-83-240-3739-1, OCLC 1260329640 [dostęp 2022-02-11].
  6. T.K. Penniman, Obituary: Beatrice Mary Blackwood, „Oceania”, 46 (3), 1976, s. 235–237 [dostęp 2021-06-06].
  7. Beatrice Blackwood (1889-1975) [online], web.prm.ox.ac.uk [dostęp 2021-06-06].
  8. Frances Larson, Beatrice Blackwood, 'female anthropologist': Succeeding in a man's world [online] [dostęp 2021-06-06] (ang.).
  9. Katherine Maria Pease Darlington Archaeologist [online], Tees Valley Museums [dostęp 2021-06-08] (ang.).
  10. Beatrice Blackwood [online], www.prm.ox.ac.uk [dostęp 2021-06-06] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul G. Bahn Archeologia – Przewodnik, Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., 2006, ss. 31, ISBN 83-213-4293-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]