Wiktor Potocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Wiktor Potocki herbu Pilawa (ur. w 1821, zm. 9 kwietnia 1848) – dziedzic wsi Słębowo.

Był synem Maksymiliana Potockiego z Będlewa i Józefy z Wyszyńskich.

W czasie powstania wielkopolskiego 1848 roku poległ w czasie tumultu, powstałego w wyniku brutalnego zachowania się Prusaków w Żninie. Wzięty za przywódcę zbrojnego tłumu został zastrzelony.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Szczęsny Feliński, Pamiętniki, oprac., przygotował do druku i opatrzył przedmową Eligiusz Kozłowski, Warszawa 1986, s. 699.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]