Ślinochron (koferdam)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Założony ślinochron

Ślinochron, koferdam – element izolujący stosowany w stomatologii zamiast wałeczków ligniny. Jego główną część stanowi cienka, najczęściej lateksowa, guma[1].

W gumowej membranie dentysta wycina (za pomocą specjalnego dziurkacza) otwór, przez którą leczony ząb (w razie potrzeby też zęby sąsiednie) przechodzi na drugą jej stronę. Następnie zakłada klamrę, dobieraną w zależności od wielkości i kształtu zęba. Na końcu naciąga membranę na ramkę umieszczaną wokół ust pacjenta. Ślinochrony dostępne są w kilku kolorach – jasnych (ze względu na wysoką przezroczystość) oraz ciemnych (ze względu na dobry kontrast) – przy czym najczęściej wybierany jest kolor zielony lub niebieski. Guma ma zwykle postać arkusza o wymiarach 15 × 15 cm lub rolki o szerokości od 12,5 do 15 cm[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.