Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

…czy udało się ustalić, kim była dziewczyna z obrazka?

…czemu Dryope rzucała Apollinem?

…kto był dowódcą Grupy „Stalowa Wola” we wrześniu 1939?

…która XIX-wieczna kopalnia weszła w skład Zabytkowej Kopalni Ignacy w Rybniku?

co w amerykańskich lasach żywi się grzybami, upodabnia do ściółki i nie jest zwierzęciem?

…że opracowany przed I wojną światową niemiecki silnik lotniczy Mercedes D.I osiągał moc 100 KM?

Wydarzenia

Inwazja Rosji na UkrainęWojna Izraela z Hamasem

Zmarli: Luigi ArientiDonald KinseyJohn BrutonSebastián PiñeraTsutomu HanaharaHage GeingobVittorio Emanuele di SavoiaAston BarrettDon MurrayFeridun ErolCarl Weathers (na zdjęciu)Michel JazyChita Rivera

Rocznice

8 lutego: imieniny obchodzą m.in.: Gniewomir, Hieronim i Józefina;
smacznego
smacznego
rozpoczął się już ostatni tydzień karnawału
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Medaliści mistrzostw świata w łyżwiarstwie szybkim w wieloboju sprinterskim – zestawienie zawodników, którzy przynajmniej raz stanęli na podium mistrzostw świata w wieloboju sprinterskim mężczyzn. Wielobój sprinterski w łyżwiarstwie szybkim składa się z czterech biegów – dwóch na dystansie 500 m i dwóch na 1000 m. Zawody trwają dwa dni, każdego dnia przeprowadzane są biegi na obu dystansach. W latach 1970–1986 mistrzem zostawał zawodnik, który zwyciężył w trzech z czterech biegów. Jeżeli żaden z zawodników tego nie osiągnął, zwycięzcą ogłaszano zawodnika z najmniejszą sumą punktów. Od 1987 roku mistrzem jest zawodnik z najmniejszą liczbą punktów, niezależnie od liczby zwycięstw w poszczególnych biegach. Najwięcej medali w wieloboju sprinterskim mężczyzn zdobyli reprezentanci Holandii – 27, w tym 7 złotych, 6 srebrnych oraz 14 brązowych. W klasyfikacji medalowej zajmują jednak trzecie miejsce za zawodnikami ze Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego, którzy zdobyli o jeden złoty medal więcej. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem wśród mężczyzn jest Białorusin, startujący wcześniej w reprezentacjach ZSRR i WNP, Ihar Żalazouski, który w latach 1985–1993 zdobył sześć złotych i jeden brązowy medal. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Biała Kompania – oddział najemników, działający w północnej i centralnej części Półwyspu Apenińskiego w II połowie XIV wieku. Utworzony został w 1360 roku przez żołnierzy, którzy uczestniczyli w pierwszym etapie wojny stuletniej, a zostali zwolnieni ze służby po zawarciu traktatu w Brétigny. Razem z innymi wolnymi kompaniami najemników spustoszył Langwedocję oraz Prowansję, po czym został zaciągnięty przez papieża Innocentego VI i wyruszył do północnej Italii. W Białej dominowali Anglicy, z czasem wstępowali do niej także Niemcy, Węgrzy oraz Włosi. Spośród jej żołnierzy największy rozgłos zdobył John Hawkwood, który z nią przybył do Italii. Przez pewien czas sprawował dowództwo nad kompanią aż do momentu przejścia jej większej części na stronę Florencji. Sam, razem z mniejszą liczbą żołnierzy z tego oddziału, pozostał lojalny wobec Pizy. W historiografii używa się niekiedy nazwy „Biała Kompania” jako nazwy jednostek, którymi później dowodził. Formacja wyróżniała się dużymi walorami w walce, jak również wielką brutalnością wobec ludności na terenach, gdzie toczyła wojny. Wykorzystywała przy tym metody wypracowane podczas walk angielsko-francuskich, które upowszechniały się za jej pośrednictwem w armiach krajów włoskich. Geneza nazwy oddziału nie jest w pełni jasna. Najprawdopodobniej pochodziła od elementu wyposażenia: polerowanych zbroi białych lub ubiorów, kurt albo opończy. Czytaj więcej…