Świątynia Minakszi w Maduraju
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Złoty lotosowy staw świątyni Minakszi w Maduraj | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Wyznanie | |
Rodzaj | |
Wezwanie |
Minakszi i Sundareśwara |
Historia | |
Data budowy | |
Położenie na mapie Tamilnadu ![]() | |
Położenie na mapie Indii ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Świątynia Minakszi w Maduraj – hinduistyczny kompleks obiektów sakralnych w Maduraj w stanie Tamilnadu w Indiach.
Lokalizacja
[edytuj | edytuj kod]Maduraj jest drugim, co do wielkości (po Ćennaj) miastem stanu Tamilnadu. Zbudowali je Pandijowie, było ich stolicą w VII-XIII w. Świątynia bogini Minakszi jest to najsławniejszy i największy obiekt kultowy w Maduraj. Zlokalizowany jest w centrum historycznej części miasta.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/Gopuram-madurai.jpg/200px-Gopuram-madurai.jpg)
Historia
[edytuj | edytuj kod]Główne obiekty kompleksu powstały w latach 1560–1680. Artystyczny kunszt nadano jej za czasów Najaków, gubernatorów Widźajanagaru. Znaczący wkład wniósł Tirumala (panujący w latach 1623–1660).
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Świątynia reprezentuje styl drawidyjski (południowoindyjski). Tradycyjnie mury zewnętrzne posiadają cztery gopury. Kolejne obwody murów zawierają następne siedem niższych gopur.
Patroni
[edytuj | edytuj kod]- Mandir centralny poświęcony jest formie bogini Parwati w aspekcie Minakszi (której oczy mają kształt ryby, o trujących oczach, Karpiookiej[1]), będącej córką Kubery, przywódcy istot podziemi i ciemności, jednego z lokapalów.
Obu tym postaciom poświęcone są dwa oddzielne zbiory obiektów sakralnych i dedykowane im wewnętrzne pawilony.
Obiekty kultu
[edytuj | edytuj kod]- Aszta Śakti Mandapa (Przedsionek Ośmiu Bogiń)
- Świątynia Minakszi zawierająca:
- Akszapi mandapę
- Minakszi najakan mandapę – bogini przedstawiona jest w pozycji stojącej z papuga i kwiatami
- Mandali mandapę
- Kilikattu mandapę
- Sahastrastambha mandapę
- galerię z religijnymi malowidłami ściennymi
- Świątynia Śiwy Sundareśwary zawierająca:
- Undźal mandapa
- Wasanta mandapa
- Wirawasantaradża mandapa
- Hala tysiąca filarów (obecnie pozostało 985)
- Potramaradż Kulam – świątynny „Złoty staw lotosowy” (też: Sadzawka Złotych Lilii)
- Pańć Pandawa Mandapa – zawierająca rzeźby bohaterów Mahabharaty
- Pudu Mandapa – zawiera na kolumnach wizerunki władców z ich rodzinami i ministrami
- Muzeum Sztuki Świątynnej (Temple Art Museum)
Znaczenie religijne
[edytuj | edytuj kod]Ta świątynia jest jednym z 51 sławnych „miejsc mocy” (śaktipitha) tradycji śaktyzmu. Dla tradycji hinduizmu tamilskiego jest źródłem błogosławieństw bóstwa planety Merkury, czyli Budhy.
Kalendarz świąt i rocznic
[edytuj | edytuj kod]- Zaślubiny boskiej pary – co roku bardzo uroczyście obchodzona jest rocznica zaślubin boskich kochanków, patronów świątyni (Chitrai Purnima przypadająca w kwietniu lub maju).
- Festiwal Łodzi (przypadający w styczniu lub lutym)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mateusz Wierciński: Religijne funkcje kobiet w społecznościach plemiennych Indii i w hinduizmie popularnym. W: Boginie, prządki, wiedźmy i tancerki. Wizerunki kobiety w kulturze Indii. Marzenna Jakubczak (red.). Wyd. 1. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 2005, s. 75. ISBN 83-242-0485-7.
- ↑ Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998. ISBN 83-7132-370-0.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998. ISBN 83-7132-370-0.