Aerator (gleba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aerator – ręczne narzędzie do przewietrzania gleby, niszczenia skorupy i siewek chwastów. Zbudowane jest z kilku elementów roboczych w kształcie gwiazd wykonanych z blachy lub stalowych prętów, obracających się na wspólnej osi[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Krupa, Andrzej Dyczkowski: Encyklopedia PWN w trzech tomach: A-I. Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999, s. 1856. ISBN 83-01-12843-7.