Przekształtnik buck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Buck converter)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fazy pracy zasilacza typu buck.
Przebieg napięcia i prądu w idealnym zasilaczu buck w pracy ciagłej.

Przekształtnik buck (przekształtnik obniżający napięcie, ang. step-down, bucking) – rodzaj przekształtnika DC/DC bez izolacji galwanicznej między wejściem a wyjściem. Napięcie wyjściowe ma – w stosunku do wejściowego – niższą wartość, natomiast prąd wyjściowy może być wyższy od wejściowego.

Budowa[edytuj]

Przekształtnik buck (w wersji z indukcyjnym obwodem ładowania) składa się z klucza tranzystorowego sterowanego przez układ regulacji napięcia, diody rozładowczej, dławika i kondensatora filtrującego napięcie wyjściowe.

Zasada działania[edytuj]

Po zamknięciu klucza prąd w obwodzie wzrasta, przez co część napięcia odkłada się na cewce. Gdy napięcie na wyjściu przekroczy zadaną wartość, klucz zostaje rozłączony, wówczas spadające natężenie prądu indukuje na cewce napięcie, przepływ prądu umożliwia dioda. Gdy napięcie na wyjściu spadnie poniżej wymaganego klucz jest powtórnie załączany. Jeżeli zasilany układ pobiera niewiele prądu wówczas w stanie otwartego klucza energia zgromadzona w cewce może zakończyć się przed włączeniem klucza, wówczas odbiornik zasilany jest prądem z kondensatora filtra.

Zastosowanie[edytuj]

Układ jest powszechnie stosowanym układem stabilizatora napięcia stałego, jego wielofazowa odmiana jest stosowana do zmiany napięcia zasilającego płytę główną na napięcie zasilania procesora.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Ödön Ferenczi: Zasilanie układów elektronicznych. Zasilacze Impulsowe. Warszawa: WNT, 1989, s. 77–95. ISBN 83-204-0963-2.